بررسي جنبه‌هاي پسااستعماري نمايشنامه جزييات اثر سوزان گلاسپل

Postcolonial Aspects of Susan Glaspell’s Trifles

پژوهش حاضر، خوانشي مبتني بر نظريه‌هاي پسااستعماري و استعمارزدايي از نمايشنامه جزييات اثر سوزان گلاسپل است. اين نمايشنامه، همواره با خوانشي فمينيستي مورد بررسي قرار گرفته‌است. كاربرد نظريه‌هاي پسااستعماري در اين اثر، چالش برانگيز و مورد مناقشه است؛ چرا كه نه موضوع نمايشنامه، نه مكان و نه شخصيت‌ها هيچ‌كدام مصداق بارزي از ادبيات استعماري به شمار نمي‌روند. اين مقاله، بر آن است اثبات كند، علي رغم تفاوت‌هاي مطالعات فمينيستي با پسااستعماري، مي‌توان با در نظر گرفتن نقاط مشترك بين آن‌ها، از نظريه‌هاي پسا‌استعماري، مانند جمع ناشناس آلبر ممي، سلب انسانيت امه فرنان ديويد سزر، نزاكت حيله‌گر هومي بابا، نظريه خشونت فانون و ميمون دلالت‌گر گيتـس بهـره برد، طوري‌كه نه تنها با خوانش‌هاي فمينستي نمايشنامه، در تعارض نباشد بلكه حتي جنبه‌هاي پنهان اثر را به خواننده به وضوح آشكار كند. همچنين، اين پژوهش از نظريه كوه يخي همينگوي بهره برده است تا اهميت جزييات را در نمايشنامه ياد شده اثبات كند.

The current research examines the role of Postcolonial and Decolonization Theories in the study of Susan Glaspell’s Trifles, which has always been interpreted through feminism. Application of Postcolonial theories to this work is controversial; since neither the subject of the play, nor the setting, nor the characters can be regarded as an instance of postcolonial literature. This paper proves that despite the differences between Postcolonial and Feminist theories, it is possible to use those postcolonial theories that raise similar issues with those of the feminist theories, namely Memmi’s anonymous collectivity, Césaire’s thingification, Bhabha’s sly civility, Fanon’s Postcolonial Theory of Violence, and Gates on signifying monkey, in such a sense that it not only consistent with the feminist readings, but also reveals to the reader the hidden aspects of the play. In order to remark the significant role trifles play in the play, Ernest Hemingway’s Iceberg Theory will be employed.