بررسي رابطه ويژگي‌هاي شخصيتي با حوادث شغلي و كيفيت خواب رانندگان جاده‌اي شهر اصفهان در سال 1390

هدف اصلي اين پژوهش، ارتباط ويژگي‌هاي شخصيتي با حوادث شغلي و كيفيت خواب در رانندگان جاده‌اي شهر اصفهان بود. روش تحقيق، توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري شامل كليه رانندگان جاده‌اي شهر اصفهان در سال 1391 بود كه از بين آنها تعداد 140 راننده كاميون،110 راننده اتوبوس و 50 راننده تاكسي برون شهري به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقيق عبارت بود از: 11.پرسشنامه جمعيت شناختي؛ 2.پرسشنامه پنج عامل عمده شخصيتNEO- FFI ؛ 3. پرسشنامه كيفيت خواب پيتزبورگ(PSQI). همچنين، براي تحليل داده‌ها از تحليل رگرسيون گام به گام استفاده شد و نتايج نشان داد؛ روان رنجوري (01/0P < )، پذيرا بودن و سازگاري (05/0P < ) قادر به پيش‌بيني معنادار كيفيت خواب است؛ ضمن آنكه روان رنجوري (05/0P < ) قادر به پيش‌بيني حوادث بود.