بررسي همانندي‌ها و ناهمانندي‌هاي عملكرد پسوندها در زبان فارسي و اسپانيايي

The Study Similitudes and Dissimilitudes in the Function of Affixes in the Persian and Spanish language

وندها در يك زبان، شبكه گسترده‌اي از عناصر واژقاموسي اند ((morfolexical كه از دو پايه، يكي مرجعي كه تشكيل دهنده ريشه پسوندها و ديگري ارجاعي كه كنه را تشكيل مي‌دهد، ساخته شده‌اند. درهم آميختن اين دو، انگيزه‌اي براي پيوند واجي در يك واژه است كه مفهومي را در خود دارد. هدف از اين مقاله، بررسي همانندي‌ها و ناهمانندي‌هاي كاركردي اين گونه پسوندها در دو زبان فارسي و اسپانيايي با بهره‌گيري از روش مقابله‌اي است، تا بتوان تاثيرات زبان فارسي، در زبان اسپانيايي و حدود آن را آشكار كرد. در اين مقاله، سعي شده تا ابتدا پسوندهاي تك هجايي و سپس پسوندهاي دو و يا چند هجايي مطالعه و بررسي شوند، تا براي هر يك از موارد كاربردي آنها و گرايش درهم آميختگي پسوندها در دو زبان، با بهره‌گيري از روش ياد شده مقايسه شوند.

The affixes in a languague are a masive web of morfolexical elements formed by two bases; the root and the bound. The combination of these two link the meaning of a word with a concept. The aim of the present paper is to study the similitud and dissimilitude in the funtion of these suffixes in both Spanish and Persian languages. We will study and compare the formation of new words across affixes and the convergences and existing differences between both mentioned languages.