بينش تاريخ نگارانه ابوالقاسم عبدالله كاشاني با تاكيد بر رويكرد اعتقادي وي

Abolqasem Kashani’s Historiographical Vision Based on His Beliefs

نوشتار حاضر با هدف نشان دادن تاثير فضاي نوظهور پس از سقوط خلافت عباسي و دوره حاكميت ايلخانان، بر بينش تاريخ نگارانه ابوالقاسم كاشاني، مورخ شيعه مذهب اين عهد، درپي پاسخ گويي به اين سوال است كه رويكرد اسلامي و نگرش شيعي كاشاني بر بينش تاريخ نگارانه وي چه تاثيري داشته است. در اين جهت، به نظر مي رسد كاشاني از سر دقت، مدارا، واقع نگري و بعضاً مصلحت انديشي با مسايل مهم و مورد اختلاف تاريخ اسلام برخورد كرده و به عنوان مورخي آگاه به زمان، رويكردي متفاوت از بي طرفي تا جهت گيري منطقي را در پيش گرفته است. در حالي كه كاشاني پيوسته از وجاهت عقيدتي و جايگاه سياسي تشيع دفاع مي‌كند، اما تعصب نمي‌ورزد و درصدد جهت گيري عليه پيروان سنت برنمي‌آيد. اين مقاله، با درنظر داشتن چگونگي دفاع از تشيع در پرتو فضاي گفتماني عهد ايلخانان، بينش تاريخ نگارانه كاشاني را در دو مبحث مرتبط به هم، يكي با عنوان مسايل مهم مورد اهتمام كاشاني در بررسي تاريخ اسلام و ديگري آسيب شناسي تفرقه امت اسلامي، بررسي خواهد نمود.

Abolqasem Kashani, the Shi’i historian of Ilkhanid era, due to the influence of new situation that appeared after Abbasid Caliphate’s fall and the rise of Ilkhanids, offers a new Historiographical perspective. He tries to avoid prejudice and by accuracy and tolerance, studies history and intends to strengthen the social and political position of the Shi’is; hence he tries to present a logical defense of the Shi’is. The present essay studies the historiographical vision of Kashani in two inter-related sections: the first section will study the position of Shi’is in history and the truth of their claim from Kashani’s standpoint. The second section deals with the pathology of Islamic civilization from his view point. In the essay we continue by examining the causes for the sectarianism in Islam and how Kashani defends the Shi’i truth taking advantage of the new atmosphere of the Ilkhanids.