روانشناسي ادبي آثار جبران خليل جبران و سهراب سپهري

جبران خليل جبران و سهراب سپهري، با وجود زندگي در محيط جغرافيايي و فرهنگي متفاوت و برخورداري از ويژگيهاي روحي و رواني مختص به خود، خصايص مشترك قابل تاملي دارند. از جمله اين جنبه هاي مشترك بين جبران و سپهري، مساله تنهايي و بازتاب چشم گير آن در آثارشان است. جايگاه جبران و سپهري در ادبيات معاصر عربي و فارسي و پرمخاطب بودن آثار آن دو بر اهميت مقايسه آن دو مي‌افزايد. هدف اصلي و مهمّ مقاله حاضر، ريشه يابي تنهايي و علل آن نزد اين دو اديب معاصر است. از نتايج اين جستار كه به شيوه توصيفي- تحليلي انجام شده است، دريافت نقش آفريني خانواده، جامعه، آرمان گرايي، تاثيرپذيري از مكتب رمانتي‌سيسم و انديشه هاي صوفيانه، توجه به برخي از شخصيّتها ي فكري و ادبي و شكست در عشق در بروز تنهايي اين دو نويسنده است.