واكاوي ميزان نياز به سياست‌هاي كشاورزي پايدار: مطالعه موردي ديدگاه‌ متخصصان و كارشناسان استان همدان

Need Assessment to Sustainable Agricultural Development Policies: A Case Study of Practitioners in Hamedan Province of Iran

هدف كلي پژوهش حاضر تحليل ميزان نياز به سياست‌هاي كشاورزي پايدار و نيز استخراج و ارايه اولويت هاي اين گونه سياست‌ها در استان همدان است. جامعه آماري تحقيق شامل همه دانشگاهيان، محققان و كارشناسان ستادي شاغل در سازمان هاي مرتبط با توسعه كشاورزي استان بوده، داده‌هاي مورد نياز با استفاده از ابزار پرسشنامه و به صورت تمام‌شماري گردآوري مي شود. بر اساس نتايج تحليل توصيفي، در بعد اقتصادي، «اتخاذ تدابير جدي به-منظور بهبود بهره‌وري عوامل توليد» با ضريب تغييرات 174/0، در بعد زيست‌محيطي، «مديريت جامع و يكپارچه مواد مغذي خاك و منابع پايه توليد شامل آب، خاك، مرتع و جنگل» با ضريب تغييرات 152/0، و در بعد اجتماعي نيز «گسترش و جهت‌دهي فعاليت هاي ترويجي براي ارتقاي دانش و آگاهي كشاورزان درباره عمليات كشاورزي پايدار» سياست هاي داراي اولويت اول به شمار مي روند. همچنين، بر اساس نتايج بخش استنباطي و آزمون كروسكال واليس، نظرات اكثريت پاسخ گويان در قالب گزينه‌هاي سياستي به يكديگر نزديك بوده كه انحراف معيار پايين مربوط به هر سياست و نتايج آزمون توافق‌سنجي مبين آن است. با توجه به نتايج تحليل عاملي، نياز به سياست‌هايي با 4/60 درصد تبيين مي شود كه مولفه‌هاي آن مشتمل بر چهار عامل سياست‌هاي زيست‌محيطي، اجتماعي- نهادي، توليدي- اقتصادي، و حمايتي- پشتيباني باشند.