كنش خواندن و انسان شناسي ادبيات: تصويري از انديشه ولفگانگ آيزر

Act of Reading and Literary Anthropology: An Outline of Wolfgang Iser’s Ideas

ولفگانگ آيزر، متفكر آلماني، در نيمه دوم قرن بيستم نظريه?اي را براي خوانش متن ادبي بسط داد كه آفاق تازه?اي را در ادراك متون ادبي ايجاد كرد. آيزر با تغيير كانون توجه مطالعات ادبي از نويسنده به خواننده، نخست به شيوه?هاي قرايت متن پرداخت و آنگاه با گسترش بررسي?هايش حوزه مطالعات ادبي را فراتر از مرزهاي معهود برد و مفهومي ?به نام «انسان شناسي ادبي» را پديد آورد. مقاله حاضر با تكيه بر سازه‌هاي اصلي تفكر آيزر مي‌كوشد تصويري از كليت اين تفكر ارايه كند.

In the second half of 20th century, the German thinker Wolfgang Iser developed a theory of reading literary texts that opened up new horizons in literary studies. By focusing on the reader instead of the writer, Iser introduced new ways of reading. He subsequently extended his literary studies, went beyond the conventional domains, and developed a novel area of research which he named “Literary Anthropology”. The present article is an attempt to draw an outline of Iser’s major notions.