اثر فعاليت مقاومتي بر شاخص هاي آسيب اكسايشي در كشتي گيران سالمند تمرين كرده رقابتي

Effect of resistance exercise on oxidative damage indices in competitive trained elderly wrestlers

هدف از مطالعه حاضر بررسي تاثير فعاليت مقاومتي بر پراكسيداسيون ليپيد و آسيب DNA در كشتي گيران سالمند رقابتي بود. 8 كشتي گير سالمند (سن 98/1 ± 75/59 سال، قد 08/7 ± 25/172 سانتي متر، وزن 6/14 ± 76 كيلوگرم) و 7 سالمند غير ورزشكار (سن 9/1 ± 42/61 سال، قد 09/4 ± 14/173 سانتي متر، وزن 15/8 ± 71/79 كيلوگرم) به صورت داوطلبانه در اين پژوهش شركت كردند. آزمودني ها برنامه تمرين مقاومتي را كه شامل پرس پا، پرس سينه، باز كردن زانو، كشيدن ميله لت، خم كردن زانو، جلو بازو، ساق پا و پشت بازو بود را با 60 تا 70 درصد يك تكرار بيشينه (1RM) و 8 تا 12 تكرار انجام دادند. براي اندازه گيري شاخص هاي پراكسيداسيون ليپيد (8-iso PGF2?) و آسيب DNA (8-OHdG)، نمونه هاي خوني در قبل، بعد و 24 ساعت پس از فعاليت جمع آوري شدند و با استفاده از آزمون تجزيه و تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني مورد مقايسه قرار گرفتند. براي مقايسه بين گروه هاي ورزشكار و غير ورزشكار از آزمون t مستقل استفاده شد. پس از فعاليت مقاومتي افزايش معناداري در پراكسيداسيون ليپيد (0.05 > P) و آسيب DNA (0.05 > P) در هر دو گروه مشاهده شد. در 24 ساعت پس از تمرين مقدار شاخص ها كاهش معناداري نسبت به پيش از تمرين داشت و به سطوح اوليه بازگشت. سالمندان غير ورزشكار به طور معناداري پراكسيداسيون ليپيد (0.05 > P) و آسيب DNA (0.05 > P) بيشتري پس از فعاليت مقاومتي داشتند. يافته هاي حاصل از اين پژوهش نشان داد فعاليت منظم و طولاني مدت كشتي منجر به بروز آسيب اكسايشي كمتري مي شود و كشتي گيران سالمند فعال پس از فعاليت مقاومتي آسيب اكسايشي كمتري را تجربه مي كنند.

The aim of present study was to assess the effects of resistance exercise on lipid peroxidation and DNA damage in competitive elderly wrestlers. 8 elderly wrestlers (age 59.75 ± 1.98, Height 172.25 ± 7.08, Weight 76 ± 14.6, body fat percentage 15.33 ± 5.07) and 7 untrained elderly men (age 61.42 ± 1.9, Height 173.14 ± 4.09, Weight 79.71 ± 8.15, body fat percentage 25.18 ± 0.98) volunteered as subject for the study. Subjects completed resistance exercise protocol including: leg press, bench press, leg extension, lat-machine pull down, leg curl, cable triceps curl, cable biceps curl with 60-70% of 1RM and 8-12 repetitions. Blood samples were taken for measurement of lipid peroxidation (8-iso PGF2?) and DNA damage (8-OHdG) at pre, post and 24 hours after resistance exercise. The independent t-test was used to assess the differences two groups and repeated measures ANOVA and Bonferroni post hoc test to determine differences between three blood samplings. After resistance exercise significance increase were observed in lipid peroxidation (p < 0.05) and DNA damage (p < 0.05) in both groups. In 24 hours after exercise the amount of indices significantly decreased and returned to basic levels. Untrained subjects had significantly more lipid peroxidation (p < 0.05) and DNA damage (p < 0.05) after resistance exercise. The results of this study showed that, long term and regular wrestling training can cause less oxidative damage in competitive trained elderly wrestlers than untrained elderly men after resistance exercise.