نابرابري‌ درآمد، باز بودن‌تجاري و رشد اقتصادي در ايران

Income Inequality, Openness and Economic Growth in Iran

هدف اين مطالعه بررسي تاثير نابرابري درآمد بر رشداقتصادي ايران و تاثير درجه ي باز بودن تجاري بر اين رابطه طي دوره ي 1347-1385 است. براي اين منظور از روش خود رگرسيون با وقفه هاي توزيع شونده (ARDL) استفاده شده است. نتايج نشان مي دهد كه نابرابري درآمد در بلندمدت داراي تاثير منفي و معني دار بر رشد اقتصادي ايران است و افزايش درجه ي ‌باز بودن‌تجاري باعث كاهش اثر منفي نابرابري درآمد بر رشد اقتصادي ايران مي شود. از ديگر نتايج اين تحقيق مي توان به ارتباط مثبت ميان سرمايه انساني، سرمايه گذاري و رابطه ي مبادله ي بازرگاني با رشد اقتصادي اشاره كرد. بررسي استحكام نتايج درستي نتايج فوق را تاييد مي كند. بررسي آزمون پايداري مدل‌هاي برآورد شده نيز نشان دهنده ي وجود پايداري مدل برآورد شده است.

This paper investigates the relationship between economic growth, income inequality and openness in Iran. In order to estimate the model the Auto Regressive Distributed Lag (ARDL) over the period 1968- 2006 has been used. The results of the research indicate that in the long run, income inequality has a negative and significant effect on Iranʹs economic growth and openness offset or dampen the negative effect of income inequality on growth. Other results indicate a positive effect of human capital, investment and terms of trade on Iranʹs economic growth. Investigating the robustness of the results, their correctness established. Investigating the stability test of the estimated models, represents the estimated modelʹs stability in the long run.