مطالعه تطبيقي قرارداد واگذاري حق پخش ورزشي

A Comparative Survey on the Contract for Transferring Broadcasting Rights in Sport Events

قرارداد پخش ورزشي، قراردادي است كه به موجب آن، باشگاه و/يا سازمان اداره‌كننده يك ورزش، حق پخش برنامه‌هاي ورزشي خود را به صورت زنده از طريق راديو و تلويزيون به سازمان يا شركتي كه در اين حوزه تخصص دارد، واگذار كرده، در قبال آن، پول يا خدمات داراي ارزش اقتصادي دريافت مي‌كند. دولتي بودن راديو و تلويزيون از يك سو و ارتباط برخي از رويدادهاي ورزشي با فرهنگ و ارزش‌هاي عمومي از سوي ديگر، شناسايي حق پخش براي متصديان حق پخش و نحوه حمايت از آن را به‌ويژه در كشورهاي در حال توسعه، در ابهام قرار داده است. اين مقاله تلاش دارد تا پس از بررسي تطبيقي ويژگي‌ها، مفهوم و مباني حق پخش و واگذاري آن، به ارايه راهكار در حقوق كشورمان بپردازد. در اين مقاله، اثبات مي‌شود كه شناسايي حق پخش براي باشگاه‌هاي ورزشي، منافاتي با مقررات خاص راجع به صدا و سيما نداشته، با توجه به حرفه‌اي شدن بسياري از شاخه‌هاي ورزش و پخش ورزشي در كشورمان، شناسايي چنين حقي ضروري به نظر مي‌رسد.

Contract regarding broadcasting of sport events is an agreement between a sport club and/or sport organizer for transfer of the right of live broadcasting of that event to the Radio–TV organization. The consideration for this contract is money or other economic advantages for the club or the organizing body. On the one hand, in the developing countries, the Radio–TV organization is belonging to the state, and some of the sport events have cultural and social importance for public and must be broadcasted by the public (national) media, on the other. In this paper, after a comparative survey on the concept, nature and background of broadcasting of sport events, we propose approaches to the Iranian National Radio–TV Organization. The recognition of the broadcasting rights for sport clubs in Iran is proved in this paper.