اثر بخشي زوج درماني كوتاه مدت به شيوه خودتنظيمي بر شادكامي و سلامت روان زوجين شهر اصفهان

Effect of Self-Regulatory Couple Therapy on Couplesʹʹ happiness and Mental Health

هدف اين پژوهش بررسي تاثير زوج درماني كوتاه مدت به شيوه خودتنظيمي بر شادكامي و سلامت روان زوجين شهر اصفهان بوده است.روش پژوهش شبه آزمايشي با استفاده از پيش آزمون-پس آزمون با گروه آزمايش وكنترل بود. 30 زوج از زوجين مراجعه كننده به كانون فرهنگي صاحب الزمان شهر اصفهان در سال 1390 به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش( 15 زوج) و گروه گواه ( 15 زوج) جايگزين شدند. متغيرهاي وابسته در اين پژوهش شادكامي و سلامت روان بودندكه توسط آزمونهاي شادكامي ارزيابي شد.گروه آزمايش در 8 جلسه، زوج درماني كوتاه (GHQ) و سلامت عمومي (OHI) آكسفورد مدت به شيوه خودتنظيمي شركت نمودند. نتايج نشان داد كه زوج درماني كوتاه مدت به شيوه خودتنظيمي زوجين را افزايش داده است. تاثير اين رويكرد بر شادكامي و (p < 0/ وسلامت روان ( 05 (p < 0/ شادكامي( 05 . (p > 0/ سلامت روان بر حسب جنسيت تفاوت نداشته است( 05

The purpose of this study was to examine the effect of self-regulatory couple therapy (SRCT) on couplesʹ happiness and mental health .The research procedure was quasi-experimental with pre-test and post –test and control groups. Samples were 30 couples who were referred to cultural centers in Isfahan province in 2011.They were placed randomly in the experimental (15 couples) and control groups (15 couples). happiness and mental health as dependent variables were assessed by Oxford Happiness Inventory(OHI) and General Health Questionnaires(GHQ). The experimental group were exposed to self-regulatory couple tehrapy in eight sessions. The results showed that SRCT was effective in increasesing happiness and mental health(p < 0.001) but it was not effective by sex on happiness (p > 0.001) and mental health (p > 0.001) depended on sex