بررسي تطبيقي وضعيت شاخص توسعه ي انساني در كشورهاي شبه قاره

The Comparative study of Human Development Index

بررسي وضعيت توسعه ي انساني هر كشور، مي تواند راهنماي مسيولان آن جامعه براي تدوين سياست هاي مناسب اقتصادي همچون ايجاد اشتغال، توزيع عادلانه ي درآمد، حذف انحصارات، تخصيص بهينه ي منابع و هزينه ها، كاهش فقر و شتاب در دگرگوني هاي نهادي باشد. اين مقاله بر آن است تا با استفاده از روش توصيفي - تحليلي وضعيت كشورهاي شبه قاره هند (هند، بنگلادش، پاكستان، نپال، ميانمار و بوتان) را به لحاظ شاخص توسعه ي انساني بررسي و تحليل نمايد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد، كشورهاي شبه قاره ي هند در وضعيت مناسبي به لحاظ شاخص توسعه ي انساني قرار ندارند؛ زيرا تنها دو كشور هند و بوتان به ترتيب با مقدار شاخص توسعه انساني 548/ 0 و 522/0 در گروه كشورهاي با توسعه ي انساني متوسط قرار مي گيرند و كشورهاي پاكستان، بنگلادش، ميانمار و نپال به ترتيب با مقدار شاخص توسعه ي انساني 504/0، 500/0، 483/0 و 458/0 در گروه كشورهاي با توسعه ي انساني پايين قرار مي‌گيرند كه اين نشان دهنده ي پايين بودن درآمدها، كيفيت پايين زندگي، پايين بودن استانداردهاي زندگي است.The study of human development situation in any country, may guide those responsible for the formulation of proper economic policies, such as employment creation, fair income distribution, eliminating of monopolies, optimal allocation of resources and costs, poverty reduction and acceleration of conversion. This article has analyzed the human development index of the Indian subcontinent countries (India, Bangladesh, Pakistan, Nepal, Myanmar and Bhutan) using descriptive - analytic method. Alpha The results show that this index in Indian subcontinent countries is not in a good condition, because only India and Bhutan with the Human Development Index value of 0/548and /0/522 can be categorized in the group of countries with medium human development.The countries with low-value of human development are Pakistan, Bangladesh, Myanmar and Nepal, with a human Development Index of 0/504, 0/500, 0/483 and0/458 respectively and these values indicate low income, quality of life and standards of living.