نقد و بررسي نظريه گناه ازلي در مسيحيت

A Critique of the Theory of Eternal Sin in Christianity

مسيله گناه اوليه پس از پولس رسول، نخستين بار به وسيله قديس آگوستين مورد بحث و بررسي كلامي قرار گرفت. به نظر او، انسان به دليل گناه اوليه آدم و حوا گناهكار است و تنها لطف و عنايت الهي است كه انسان را به سوي خير هدايت مي‌كند. اين مقاله با روش نظري و مطالعه تورات و انجيل درصدد تبيين دقيق اين نظريه و بررسي آن با توجه به ديدگاه‌هاي برخي متكلمان و فيلسوفان است. اين تحقيق نشان مي‌دهد با اينكه در عهد قديم و جديد، اثري از تعليم آموزه گناه نخستين وجود ندارد، با اين حال امروزه، بسياري از فرقه‏هاي مسيحي در خصوص فراگير بودن گناه آدم اتفاق‌نظر دارند. از نگاه آنان، نه‌تنها پيامبران الهي در گناه اصلي شريك هستند، بلكه تمامي كودكان نيز از بدو تولد گناهكار به دنيا مي‏آيند. پولس رسول و ديگران از نظريه‌پردازان آن هستند. درحالي‌كه علّامه طباطبايي و ديگران از منتقدان جدي اين آموزه مي‌باشند.

After saint Paul, Saint Agustin investigated the question of original sin for the first time. In his view, due to the fact that the original sin was committed by Adam and Eve, man is considered sinful and it is only through kindness Godʹs and divine favor that he is guided towards good. This paper, seeks to address this question theoretically and carefully by referring to the Gospel and Torah, taking in to consideration the standpoints of some theologians and philosophers. This paper concluded that although, there is no trace of original sin in the Old and New Testament, many Christian sects agree upon the universality of Adamʹs sin today. According to them and to Poles and the others, not only all divine prophets share the original sin, but also every child is born sinner. Allamah Tabatabaʹi and others criticize this theory.