تحليل عوامل موثر در توسعه‌ي كارآفريني گردشگري روستايي

Analysis of Factors Affecting the Development of Entrepreneurship in Rural Tourism

مطالعه‌ي ادبيات توسعه و برنامه‎ريزي روستايي نشان مي‎دهد كه مردم و جوامع روستايي بايد به‌صورت سازمان‎يافته و در چارچوب تشكل‎هاي مدني مشخص درآيند تا بتوانند از توانايي‎ها، استعدادها و خلاقيت‎هاي خويش به‌صورت مطلوب استفاده كرده و آن‎ها را مديريت نمايند كه اين مهم در قالب كارآفريني بروز مي‎كند. نظر به اين‎كه گردشگري به‌عنوان صنعتي روبه‌رشد كه دايماً با تغيير تقاضاي بازار رو‎به‎روست، بستري مناسب براي كارآفريني به شمار مي‎رود و فراهم كردن زمينه‎اي مناسب براي توسعه‌ي كارآفريني گردشگري در نواحي روستايي مي‎تواند كمك موثري به توسعه‌ي گردشگري و توانمندسازي جوامع روستايي محسوب گردد. پژوهش حاضر به هدف شناسايي موثرترين عامل در توسعه‌ي كارآفريني گردشگري در مناطق روستايي انجام‌شده كه از لحاظ ماهيت و روش، توصيفي و پيمايشي و از نظر هدف در گروه پژوهش‌هاي كاربردي جاي مي‌گيرد. جامعه‌ي آماري تحقيق صاحبان كسب ‌وكار و مسيولان (دهياران و اعضاي شوراي اسلامي روستا) در سه روستاي جليزجند، خمده و هرانده شهرستان فيروزكوه هستند. براي گردآوري اطلاعات از ابزار پرسش‌نامه و به‌منظور تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها از آزمون واريانس و آزمون تعقيبي توكي استفاده شد. نتايج نشان داد كه از ديدگاه هر دو گروه مطالعاتي (مسيولان و كارآفرينان) عامل اقتصادي با ميانگين از اهميت بيشتري در توسعه‌ي كارآفريني گردشگري برخوردار است.