مطالعه تطبيقي جايگزيني بارنامه كاغذي با بارنامه الكترونيكي دريايي

A comparative study on the replacing the paper bill of lading with electronic bill of lading

بارنامه‌هاي كاغذي همواره با نارسايي‌هايي همچون هزينه بالاي مصرف كاغذ و سرعت كند انتقال مواجه بوده‌اند كه مشكلات و هزينه‌هاي بسياري را به حمل و نقل بين‌المللي كالا تحميل كرده است. كنوانسيون 2008 روتردام براي كاهش اين مشكلات، سابقه الكترونيكي حمل در حمل‌و‌نقل دريايي كالا را به رسميت شناخت. با اين حال، جايگزيني بارنامه‌هاي كاغذي با بارنامه‌هاي الكترونيكي با چالش‌هاي عملي و مباحث نظري متعددي روبه‌رو بوده است. بررسي تطبيقي چالش‌هايي كه بارنامه الكترونيكي با آن‌ها روبه‌رو است و همچنين درهاي فرصتي كه اين ابداع بر تجارت و حمل‌ونقل نوين مي‌گشايد، از اهداف اصلي مقاله حاضر است. در اين بررسي، تكيه اصلي بر مقررات 1987 هامبورگ، كنوانسيون 2008 روتردام و قانون دريايي و قانون تجارت الكترونيكي ايران خواهد بود.

During the time paper based bill of lading have been faced with many disadvantages, such as the high cost of paper documents and slow transmission of those. These sub jects, imposed problems and the high cost on international carriage of goods. To mit igate these problems, the 2008 Rotterdam Convention recognized electronic records in the maritime transport of goods. However, replacement of the paper based bill of lading with an electronic bill of lading is faced with the practical and theoretical issues and challenges. A comparative study of the electronic bill of lading challenges and opportunities that opens in front of modern trade and transport is the purposes of the present paper. The main focus of this paper will be on Hamburg Rules 1978, Rotterdam Convention 2008, Maritime Act and Electronic Commerce Act of Iran.