چند شكلي ريزماهواره در جمعيت مرغان بومي مازندران و اصفهان

Microsattelite polymorphism in Mazandaran and Isfahan native chicken populations

به منظور شناسايي چند‌شكلي جمعيت مرغان بومي مازندران و اصفهان با استفاده از نشانگرهاي ريز‌ماهواره‌اي، 20 نشانگر ريز‌ماهواره به نام-هاي MCW0014، MCW0081، MCW0183، MCW0067، MCW0104، MCW0123، MCW0330، MCW0165، MCW0069، MCW0020، MCW0222، LEI0094، MCW0295، MCW0034، MCW0216، ADL0268، ADL0112، ADL0278 و LEI0166 مورد بررسي قرار گرفتند. نمونه خون به ترتيب از 90 و 150 مرغ بومي مركز اصلاح نژاد مرغ بومي در مازندران و اصفهان به صورت تصادفي اخذ گرديد و تخليص DNA به روش بهينه شده استخراج نمكي انجام گرفت. تعداد آلل ها بين 6-1 عدد متغير بودند. در جمعيت مازندران فقط جايگاه MCW0216 و در جمعيت اصفهان جايگاه هاي MCW0216، MCW67 و MCW222 تك‌شكل بودند. ساير جايگاه ها از چند‌شكلي مناسبي برخوردار بودند. به غير از دو جايگاه MCW222 و MCW165در جمعيت مازندران، ساير جايگاه ها انحراف معني‎داري را در سطح پنج درصد از تعادل هاردي-‌وينبرگ دارا بودند. دامنه هتروزيگوسيتي براي اين جايگاه ها بين 7437/0 (در جايگاه LEI0094) در جمعيت اصفهان و 2472/0 (در جايگاه MCW165) در جمعيت مازندران مشاهده شد. كمترين مقدار آلل موثر در هر دو جمعيت متعلق به جايگاه MCW216 و بيشترين آلل موثر مربوط به جايگاه LEI0094 در جمعيت اصفهان بود. بيشترين PIC در جايگاه MCW0104 در جمعيت اصفهان و كمترين PIC در جايگاه MCW165 در جمعيت مازندران ديده شد. در هر دو جمعيت جايگاه هاي دو آللي كمترين مقادير شاخص شانون را نشان دادند. جايگاه هاي با آلل هاي بيشتر شاخص شانون بالاتري داشتند. به طور كلي ميزان چند شكلي جمعيت هاي مورد مطالعه نسبتا پايين بود.