«ردّ» بر فراز تقابل‌هاي دوگانه در انديشه‌ي ژاك دريدا

The concept of trace in derrida’s thought

نقد عمده‌ي دريدا بر انديشه‌ي غربي به طور عام و بر رويكرد ساختارگرايي به طور خاص اين است كه از يك طرف مفاهيم دوگانه را كانون تحليل‌هاي خود قرار مي‌دهند و از طرف ديگر يكي از اين طرف‌ها را بر ديگري استيلا مي‌بخشند. دراين جهت اين مقاله دو هدف اصلي را دنبال مي‌كند: 1- دريدا بر آن است بسان يك پديده شناس با طرح مفهوم «ردّ» به پيش از اين مفاهيم دوگانه عزيمت كند. 2- مفهوم «ردّ» ريشه در مفهوم Khora افلاطون، «امر پيش- همزمان» هوسرل، بازي سوسور، «چهره» لويناس و ابزار و پديده‌ي هايدگر دارد.

Derridaʹs main critique of Western thought and structuralism is that it presupposes binary oppositions and the dominatim one of the aspects. This essay has two main aims: 1- Derrida wants to depart from binary oppositions. 2-Concepts of “trace” have roots in concepts of Platoʹs “khora”, Husserlʹs “Vor-Zugleich”, Saussureʹs play, Levinasʹs face and Heideggerʹs instrument and phenomenon.