آيا شناخت كافي از نوجوانان براي پيشگيري از جرم در اختيار داريم؟

Do We Know Enough To Prevent Youth Crime?

تحقيقات صورت‌گرفته در چند دهه اخير، شناخت ما را نسبت به دلايل وقوع جرايم مختلف در نوجوانان افزايش داده است. بيش از 80 درصد نوجوانان اعلام كرده‌اند كه حداقل يك بار مرتكب جرم شده‌اند؛ نوجواناني كه از 15 سالگي به بعد مرتكب جرم مي‌شوند، احتمال زياد دارد كه در آينده اعمال مجرمانه خود را متوقف كنند و در عوض آن دسته از نوجواناني كه در سنين پايين دست به ارتكاب جرم مي‌زنند ممكن است در مسير نادرست قدم گذاشته و در آينده به جرايم متعدد و خشونت‌آميز ادامه دهند. محققان مركز يادگيري اجتماعي ارگان به اين نتيجه رسيده‌اند كه كودكان اغلب رفتارهاي خشونت‌آميز و مسايل مربوط به آن‌ها را از گفتگوهاي بين خواهران و برادران و والدين در خانواده فرامي‌گيرند. بر اساس برآوردهاي اخير بين 30 تا 40 درصد رفتارهاي ضداجتماعي ريشه در اين گفتگوهاي خانوادگي دارد. مطالعات نشان داده است كه آموزش والدين مي‌تواند باعث كاهش پرخاشگري در كودكان شود؛ هرچند ميزان موفقت در كودكان سه و نيم تا شش ساله، 63 درصد و در بين كودكان شش‌و‌نيم تا دوازده ساله، تنها 27 درصد است. تاكنون طيف گسترده‌اي از برنامه‌هاي پيشگيري از جرم انجام شده است. خط‌مشي اين برنامه‌ها از تمركز بر فرد گرفته تا خانواده و جامعه متفاوت بوده، اما اين هفت برنامه، كه شامل آموزش مديريت والدين، ميانجي‌گري اوايل دوره كودكي و حمايت خانواده، درمان خانوادگي كاربردي، آموزش مهارت‌هاي حل مشكل، آموزش اتخاذ ديدگاه اجتماعي، برنامه‌هاي جامعه‌محور و برنامه‌هاي ميانجي‌گري جامعه‌محور، از موفق‌ترين آن‌ها است.

he fundamental question undergirding this section of the report is “Do we know enough to prevent juvenile crime?” The response to this ques- tion depends on whether we know what leads to juvenile delinquency and whether all juvenile delinquents are the same. More specifically, are youth who commit occasional or nonviolent crimes different from those who commit frequent and violent crimes? Research in the last three decades has increased our understanding of why youth commit different crimes, which leads to the possi- bility of prevention. Based on this evidence, several prevention programs have emerged with documented success in reducing antisocial behavior in children and delinquency in adolescents. This section of the report reviews selected pre- vention programs and draws implications for policymakers and prevention pro- grammers.