اولويت بندي شاخص هاي همكاري هاي نوآورانه ي تكنولوژيك در شركت ملي پتروشيمي ايران

امروزه در سرتاسر دنيا تاكيد بر نوآوري بين همه شركت هاي بزرگ افزايش يافته است. اثرات جهاني سازي اطلاعات و همچنين عواملي مانند افزايش رقابت، نامشخص بودن مرزهاي صنعتي، سيكل كوتاهتر ميان توليد محصول، باعث ايجاد محيط تجاري متغير و نيز پررنگ تر شدن نقش نوآوري در همكاري تكنولوژيك شده است. همكاري نوآورانه ي تكنولوژيك بر اهميت نقش نوآوري به عنوان مفهوم محوري و اساسي در همكاري تكنولوژيك تاكيد مي كند تا بدين وسيله دسترسي به اهدافي چون بهبود توانمندي نوآورانه، تغيير رقبا به شركاء و كاهش هزينه هاي تحقيق و توسعه ميسر گردد. اين تحقيق با هدف شناسايي شاخص هاي همكاري هاي نوآورانه ي تكنولوژيك در شركت ملي پتروشيمي ايران، دسته بندي و بررسي اهميت هر كدام از اين شاخص ها صورت گرفت. با بررسي دقيق ادبيات تحقيق و با نظر خبرگان تعداد 20 شاخص براي همكاري هاي نوآورانه ي تكنولوژيك در شركت بازرگاني پتروشيمي استخراج شد و در ادامه با تنظيم پرسشنامه، نظرات سياست گذاران و خبرگان در حوزه هاي مرتبط در اين شركت جمع آوري شد. سپس با استفاده از روش هاي آماري تحليل عاملي اكتشافي و تحليل واريانس اقدام به دسته بندي و وزن دهي اين معيارها گرديد. اين معيارها در چهار بعد خصوصيات سازمان همكار، روش هاي همكاري تكنولوژيك، اندازه ي سازمان همكار و علمي - آموزشي به ترتيب اهميت قرار گرفتند. از آنجايي كه در تحقيق صورت گرفته عامل خصوصيات سازمان همكار، مهم ترين عامل شناخته شده و در اولويت اول قرار گرفت، لذا افزايش اطلاعات در مورد شريك با در نظر گرفتن حداقل ريسك و حداكثر بازدهي، مذاكره با شريك، و توسعه ي توانمندي هاي جديد به ايجاد همكاري نوآورانه ي تكنولوژيك موثر و كارا كمك مي كند.