ارزيابي عملكرد گويندگان راديو در برنامههاي زنده تلويزيون ايران

Performance Assessment of Radio Presenters

هدف از پژوهش حاضر، بازشناسي معيارها و مباني اجراي متناسب با نوع رسانه (راديو يا تلويزيون) از خلال شواهد تجربي منتج از پيمايش سطح عملكرد مجريان صدا‌و‌سيماي جمهوري اسلامي ايران است. جامعه آماري متشكل از 15 نفر از گويندگان باسابقه راديو و تلويزيون مي‌باشند. از آنجا كه بخش عمده‌اي از ميزان اثرگذاري يك برنامه تلويزيوني زنده، به نحوه ارتباط پوياي مجريان با مخاطبان آنها وابسته است، مي‌توان نتايج حاصل از اين پژوهش را درآمدي بر ضرورت بازنگري در روند انتخاب مجريان راديو براي برنامه‌هاي تلويزيوني تلقي كرد. اين پژوهش به شيوه پيمايشي انجام پذيرفته است. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه عمده‌ترين ضعف‌هاي فاحش در سطح عملكرد مجريان راديو، به اين شيوه قابل تفكيك است: نبود تنوع در ارايه مطالب، پرحرفي راديويي در برنامه زنده تلويزيوني، اطلاع‌رساني ناتمام و ضعف در كنترل رابطه پويا با مخاطب رسانه‌اي.

The present study aims to examine the criteria and principles of presenting in radio and television, based on experimental evidence gained from a survey on IRIB presenters’ performance. Since much of a live TV program effectiveness hangs on the presenter, one could consider the findings of this research as an introduction to studies on the way radio presenters are chosen and trained. The findings of this survey-based research are indicative of certain weaknesses in radio presenters’ performance: lack of diversity in subjects; being talkative in live programs; defective informing; mismanaging the relationship with audience.