ارزيابي مكان استقرار شعب بانك‌ها و موسّسه‎هاي مالي و اعتباري منطقه‎ي شش شهر تهران با استفاده از روش ديماتيل و فرآيند تحليل شبكه‎اي

ارزيابي وضعيّت استقرار مراكز مالي و تجاري، به‎ويژه بانك‎ها و موسّسه‎هاي مالي و اعتباري، در برابر ساير رقبا را مي‎توان مهم‎ترين مسيله‎ي پيش روي بانك‎ها در راستاي بازنگري مجدّد در ساختار شبكه‎ي بانكي آنها به‎منظور كاهش هزينه‎ها و افزايش بهره‎وري دانست. اين پژوهش به‎دنبال ارايه‎ي مدلي در سامانه‎ي اطلاعات جغرافيايي (GIS) براي ارزيابي وضعيّت استقرار بانك‎ها و موسّسه‎هاي مالي و اعتباري است. براي رسيدن به اين هدف، پس از شناسايي معيار‌ها و عوامل موثّر اقتصادي با توجّه به تاثير‎گذاري و تاثير‎پذيري معيارها از يكديگر در دنياي واقعي، روش ديماتيل براي شناسايي اين روابط مورد استفاده قرار گرفت و پس از تكميل پرسش‎نامه‎ي مقايسه‎ي زوجي از سوي كارشناسان، از مدل فرآيند تحليل شبكه‎اي (ANP) براي وزن‌دهي به آنها استفاده شد. از اوزان به‎دست آمده، بر اساس شعاع تاثيرگذاري معيار‌ها براي مدل‌سازي فضايي و پهنه‌بندي منطقه از عملگر جمع جبري فازي استفاده شد. اين فرآيند در منطقه‎ي شش شهر تهران اجرا شد و از نتايج آن، وضعيّت هر كدام از شعب بانك‎ها و موسّسه‎هاي مالي و اعتباري به‎دست آمد. نتايج حاصل در قالب جداول براي مديران و برنامه‎ريزان اين امر مهمّ اقتصادي، بيان كننده‎ي وضعيّت كنوني هر كدام از شعب آنان در برابر رقباي ديگر است تا در صورت لزوم، نسبت به اتخاذ تصميم‎هاي بهينه براي سودآوري بيشتر راهگشا باشد. بر اساس مشاهدات ميداني، مدل مورد نظر مورد ارزيابي قرار گرفت و از ضريب تاو ـ كندال ‎c براي تعيين ميزان همگوني ميان نتايج به‎دست آمده در مدل و نتايج مشاهدات استفاده شد. نتايج به‎دست آمده ضريبي برابر با 748/0را نشان مي‌دهد كه از رابطه‎ي قوي بين دو متغير حكايت مي‎كند.