تحليل هفت گنبد نظامي بر اساس عناصر هنرهاي تجسّمي

Analysis of Seven Domes of Nezami Ganjavi based on the Elements of Visual Arts

نظام زبان و واژگان داراي قدرت و امكاناتي است كه مي توان به واسطه آن زمينه پيوند شعر با هنرهاي تجسّمي را فراهم كرد؛ امكاناتي چون صور خيال، واژگان حسّي و نحوه بيان آنها، جزيي نگري و توصيف‌هاي مينياتوري، ترسيم تصويرهاي عيني و توجّه به روساخت، فرم و ساختار روايي شعر بيش از ژرف ساخت آن. در ميان شعراي پارسي زبان، نظامي در اشعار خود بيش از هر شاعر ديگري از اين امكانات زباني بهره برده است و در كنار آن به واسطه تمركز ويژه بر عناصر بصري و القا رنگ، نور، فضا، خط و غيره توانسته است به هنرهاي تجسّمي نزديك شود و قابليّت تجسّمي به اشعار خويش ببخشد. بنابراين مي توان پيوند شعر و هنرهاي تجسّمي را در هنر شاعري نظامي با وضوح بيشتري دريافت. اين پژوهش با رويكردي تطبيقي سعي بر آن دارد تا جنبه هاي مختلف هنرهاي تجسّمي را در هفت گنبد نظامي بازخواني كند.