بررسي تاثير تمرين 30-20-10 بر شاخص‌هاي فيزيولوژيايي و سلامت روان دانشجويان غيرفعال دانشگاه آزاد اسلامي واحد هنديجان

The effect of 30-20-10 training on physiological and psychological health parameters of untrained students of Islamic Azad University of Hendijan

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي تمرين 30-20-10 بر توان هوازي ،سلامت روان، ضربان قلب، فشار خون و درك ميزان تلاش بود. مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع نيم تجربي بود كه در آن،40 دانشجوي پسر با ميانگين سني 5/6±2/25 سال، قد 05/4 ±22/175 سانتي‌متر ، وزن 33/10±4/80 شاخص توده بدني 3/4± 25/26كيلوگرم بر مترمربع، VO2max5/6±18/25 ميلي‌ليتر بر كيلوگرم بودند. عملكرد هوازي، سلامت روان، فشار خون، ضربان قلب و ميزان درك تلاش (مقياس بورگ) دانشجويان پيش و پس از اجراي ده جلسه تمرين 30- 20- 10اندازه‌گيري شد. داده‌ها با استفاده از آزمون t همبسته و ضريب همبستگي پيرسون در سطح 05/0 تحليل شدند. نتايج: پس از اجراي برنامه تمريني، شاخص توان هوازي(VO2max) (5/6±25 در مقابل 5/4±17/29 )، افزايشي معني‌دار را نشان داد(05/0 ?p)، درحالي كه ميزان درك تلاش (2/1±5/18در مقابل 7/3±2/16)، شاخص فشار خون سيستوليك (20±141در مقابل 22±133) و سلامت روان (17/4±08/22در مقابل 69/5±01/18)، كاهشي معني‌دار را به نمايش گذاشتند(05/0 ?p). نتيجه‌گيري: تمرين 30-20-10 سبب بهبود شاخص‌هاي رواني و فيزيولوژيايي افراد غيرفعال، به طور هم زمان مي‌شود؛ درنتيجه، اين نوع تمرين ها مي‌توانند در كلاس‌هاي تربيت بدني دانشگاه‌ها براي كسب حداكثر مزاياي رواني و فيزيولوژيايي از حداقل حجم تمريني استفاده شوند؛ بنابراين با توجه به نتايج به دست آمده، به كارگيري شيوه تمرين 30-20-10 (يا شيوه‌هاي مشابه و جديد تمريني) براي افراد غيرفعال (دانشجويان) به جاي استفاده از تمرين هاي تكراري و ملال آور در كلاس‌هاي تربيت بدني توصيه مي‌شود.

Objective: The aim of this study was to evaluate the effectiveness of 30-20-10 training on anaerobic power, mental health, heart rate, blood pressure and rate of perceived effort. Materials and Methods: This study was semi-experimental on 40 male students with a mean age 25.2±6.5 years, height 175.22±4.05 cm, weight 80.4±10.33, body mass index 26.25±4.3 kg per square meter, and VO2max 25.15±6.5 ml kg min-1. Aerobic power, mental health, blood pressure, heart rate and rate of perceived effort (Borg scale) of students before and after10 sessions of 30-20-10 training was measured. The data were analyzed with paired t-test and Pearson correlation coefficient method at P?0.05 significance level. Results: After performing program training, aerobic power index (VO2max) (25 ± 6.5 vs. 29.17 ± 4.5) shows a statistically significant increase (p?0.05), while rate of perceived effort (18.5 ± 1.2 vs. 16.2 ± 3.7), systolic blood pressure (141 ± 20 vs. 133 ± 22) and mental health (22.08 ± 4.17 vs. 18.01 ± 5.69) indicate a significant decrease (p?0.05). Conclusion: 30-20-10 training improves the psychological and physiological parameters of untrained subjects simultaneously. This type of training can be used in physical education classes in university, since resulting a in the maximum of psychological and physiological benefits from minimum training volume. Thus, according to the present results, using 30-20-10 training (or similar practices and new exercises) for untrained subjects (students) instead of using the boring and repetitive training in physical education classes is recommended.