نگاهي به مفهوم امر متعال در انديشه هانا آرنت و فمينيسم

A Review of the Transcendent in Arendtʹʹs Thought and Feminism

امروز به نظر مي رسد كه مفهوم پردازي در مورد سياست و ارايه چارچوبي دقيق از مختصات آن، از مسايل اصلي فلسفه سياسي است. در اين ميان هانا آرنت با ترسيم مرزبندي دقيقي ميان حوزه عمومي و حوزه خصوصي و يا شهروند و انسان، وضعيتي متعال را براي قلمروي قايل مي شود كه بنابر تعريف، تنها در آن‌جاست كه كنش سياسي انجام‌پذير است. به نظر مي رسد كه از اين پس فلسفه سياسي و نحله هاي متفاوت آن، از جمله فمينيسم، از اين صورت بندي گريزي نداشته است. در اينجا كاركردها يا نارسايي هاي پيش روي فلسفه تعالي مورد بررسي قرار مي گيرد و سپس مي بينيم كه چگونه فلسفه درون ماندگاري با به چالش كشيدن هرگونه مرزبندي دقيقي ميان قلمروها، ميان امر عمومي و امر خصوصي و سرانجام با به چالش كشيدن امر متعال، راهي ديگر با امكان هايي نوين را به روي سياست مي گشايد.

It seems that conceptualization of politics and its concrete features are the main concern of the political philosophy. Articulating the rigid demarcation between the public realm and the private realm, between man and citizen, Arendt maintains the transcendental status for the given realm which, by definition, is the only sphere for performing political action. Accordingly, the political philosophy and its different disciplines, including feminism, cannot avoid this philosophical articulation. Here, the functions or the malfunctions of transcendental philosophy are traced and how the immanent philosophy by challenging the very rigid demarcation of the public/ private and finally the transcendent opens the new road, with the new possibilities, to politics is seen.