ديدگاه مشكل‌آفرين كانت درباره وجود و ناكامي رويكرد منطقي در حل آن

Kant’s Problematic View of Existence and the Failure of Logical Approach Solution

جِرُمي شيفر نشان داد كه رويكرد كانت به مسيله وجود، دست‌كم دو نتيجه مشكل‌آفرين به بار مي‌‌آورد. بر مبناي مشكل نخست، كه «مشكل تناقض» نام‌گذاري شده است، نتيجه رويكرد كانت اين است كه «وجود»، هم محمولِ واقعي باشد، هم محمولِ غيرواقعي. بر مبناي مشكل دوم، موسوم به «مشكل بيهوده‌گويي»، ديدگاه كانت منجر به اين نتيجه غيرقابل قبول مي‌شود كه موضوع هيچ‌ گزاره‌اي مصداق دقيقي در خارج ندارد، يا هيچ حملي، حمل واقعي نيست. مقاله با صورت‌بندي اين دو مشكل، شروع مي‌شود. سپس آرا ريچارد كَمپِل و نيكلاس اِوِريت، ذيل عنوان «رويكرد منطقي»، توضيح داده مي‌شوند. اين دو فيلسوف، به كمك برخي حيله‌هاي منطقي، چون لحاظِ «وجود» به عنوان محمولي صرفاً رابطي يا معرفي معيار تمييز بين محمول‌هاي واقعي و غيرواقعي، تلاش كرده‌‌اند راه‌ حلي براي مشكلات پيش‌گفته بيابند. در اين مقاله نشان داده مي‌شود كه راه حل‌هاي اين دو فيلسوف، كه مي‌شود گفت از بهترين راه حل‌هاي منطقي هستند كه تاكنون ارايه شده‌اند، رضايت‌بخش و مشكل‌گشا نيستند.

Jerome Shaffer (1962) showed that Kant’s approach to the issue of existence results in at least two one. According to the first problem, which has been called “the problem of contradiction”, Kant’s approach implies that ‘exists’ is both a real and a non-real predicate. According to the second, which has been called “the problem of triviality”, Kant’s view of existence implies that in the act of predicating, either the subjects cannot have exact objects as their extensions and/or no predicate could be a “real” predicate. The paper starts by formulating these two problems. Then Richard Campbell’s (1974) and Nicholas Everitt’s (1995) views, under the title of “logical approach” are explained. These philosophers, using some logical tricks, such as considering ‘exists’ as a mere “relational predicate”, or introducing a demarcation criterion to make a proper distinction between real and non-real predicates, have tried to interpret Kant in such a way, as to find proper solutions to the aforementioned problems. In this paper, however, it is shown that none of these solutions, which are arguably among the best solutions that have ever been proposed, are successful and satisfactory.