مطالعه تاثير تصحيح پروناسيون بيش از حد مفصل ساب تالار با استفاده از روش Taping قوس داخلي پا بر راستا و درد زانو

The Effect of Subtalar Hyperpronation Correction by Medial Longitudinal Arch Taping on the Knee Joint Malalingment and Pain

چكيده مقدمه: در بررسي عوامل تاثير گذار بر بيومكانيك مفصل زانو، مشكلات پا به دليل برهم زدن راستاي نيروها بسيار مورد توجه هستند . از اين رو هدف اين مطالعه تعيين ارتباط بين پروناسيون بيش از حد در مفصل ساب تالار و ميزان زاويه Q در زانو و تعيين تاثير Taping قوس داخلي پا بر تغييرات آنها است. مواد و روش‌ها: مطالعه بر روي افراد داوطلب مراجعه كننده به كلينيك فيزيوتراپي دانشكده علوم توانبخشي شهر شيراز و در محدوده سني 40- 20 سال انجام گرفت. افراد تحت مطالعه در دوگروه جاي داده شدند: گروه اول (PSK = Pronated Symptomatic Knee) : شامل 38فرد داراي پروناسيون بيش از حد در مفصل ساب تالار و علايم درد در مفصل زانو بود. گروه دوم (PASK = Pronated Asymptomatic Knee): شامل 38 فرد داراي پروناسيون بيش از حد در مفصل ساب تالار كه در مفصل زانو بدون علايم درد بودند. در اين دو گروه زواياي Q و ساب تالار قبل و بعد از انجام Taping قوس داخلي پا بوسيله گونيامتر اندازه‏گيري شد. براي تجزيه و تحليل آماري از آزمون هاي آماري پيرسون، اسپيرمن، تي زوجي و ويلكاكسون استفاده شد. يافته‌ها: بين پروناسيون بيش از حد در مفصل ساب تالار و ميزان زاويه Q در هر دو گروه PSK , PASK قبل از انجام Taping، همبستگي معني داري وجود داشت.(در زنان گروه PSK و PASK به ترتيب:002/0 p= و001/0 p= و در مردان PSK و PASK به ترتيب:001/0 p= و001/0 p=). روش Taping در گروه هاي PSK و PASK، بر كاهش ميزان زاويه ساب تالار و ميزان زاويه Q تاثير گذار بود. نتيجه‌‌گيري: به نظر مي‏رسد در افراد داراي پروناسيون بيش از حد، به كار بردن روش Taping قوس داخلي پا باعث كاهش زاويه Q و در نتيجه بهبود بيومكانيك مفصل زانو مي گردد. كليد واژه‌ها: صافي كف پا، پرونيشن ساب تالار، زاويه Q، چسب زدن

Abstract Introduction: In assessing the factors affecting the knee joint biomechanics, foot malalingments are more important due to ability to change the applied force direction. The main goal of this study was to investigate the relationship between the excessive subtalar pronation, changes of Q-angle and whether taping of the medial longitudinal arch (MLA) could accordingly change these variables. Materials and methods: Seventy six volunteers (aged 20-40 years) were recruited from physical therapy clinic, rehabilitation school, Shiraz, Iran. They equally classified into 2 groups. They all agreed to sign the consent form. First group included thirty eight subjects with pronated symptomatic knees (PSK). They all reported knee pain symptom and had an excessive subtalar pronation. The second group with thirty eight individuals reported no sign of knee pain and subtalar excessive pronation (PASK). Subtalar and Q-angles were measured before and immediately after taping by a goniometer in both PSK and PASK groups. Pearson Correlation coefficient test, paired sample T-test and Wilcoxon test were used to analyze the data. Results: A strong correlation was found between subtalar and Q-angles before taping in both PSK and PASK groups (In females; P=0.002 and P= 0.0010 for PSK and PASK, respectively and in males; P=0.001 and P =0.001 for PSK and PASK, respectively). There was a significant difference between subtalar angle and Q-angles before and after applying taping method in both PSK and PASK Conclusion: It seems that applying the MLA taping method may result in decreasing the Q- angle and eventually improve the knee joint biomechanics in subjects with foot over pronation. Key Words: Flat foot, subtalar pronation, Q angle, Taping