تصوير مرگ و زندگي در شعر معاصر ايران

Images of Death and Life in Contemporary Iranian Poetry

مسايل اساسي عالم وجود، يعني زندگي و مرگ در ادبيات هر ملتي به ويژه در دوره‌هاي سرنوشت ساز توسط نويسندگان، شاعران و هنرمندان تعريف و توصيف مي‌شود، ادبيات فارسي نيز از اين قاعده مستثني نيست. اين مفاهيم به‌طور گسترده‌اي توسط شاعران ايراني به ويژه سپهري، اخوان، فرخزاد، نيما، شاملو به تصوير كشيده شده است. با توجه به جهان‌بيني خاص هر يك از اين شاعران، نگاه آنان به اين دو موضوع، با هم متفاوت است. برخي، با ديدي مثبت و خوش‌بينانه به مسيله نگريسته‌اند، در حالي‌كه برخي ديگر برداشتي منفي از آن دارند. مطالعه و مقايسه ديدگاه شاعران نامبرده درباره مرگ و زندگي با استناد به مثال‌هايي از آثار آنان، موضوع بررسي مقاله حاضر است.

Artists of all nations, through literature, havs generally attended to the description and depiction of fundamental issues of the world such as "death and life". Persian literature has also been concerned with these concepts. These concepts have been represented extensively by great contemporary Iranian poets such as Sepehri, Akhavan, Farrokhzad, Nima, and Shamloo. With regard to the specific world view of each of these poets, their treatment of these two concepts, is naturally varied. Some look at these issues optimistically while others have a negative view of them. The present article intends to survey the differences in the world-views of these poets with regard to the issues of death and life while drawing examples from their work.