مقايسه اثر الگودهي ويديويي و خود الگودهي ويديويي بر اكتساب يك مهارت ادراكي- حركتي در كودكان كم توان ذهني

A Comparative Study on the Effectiveness of Video Modeling and Video Self–modeling on Interventions on Learning of Basketball Free Throws in Children with Intellectual Disabilities

هدف: در اين مطالعه، اثر الگودهي ويديويي فرد ماهر و خود الگودهي ويديويي بر اكتساب يك مهارت ادراكي- حركتي (پرتاب آزاد بسكتبال) در كودكان كم توان ذهني با هم مقايسه شده‌است. روش: شركت-كنندگان، 16 نفر از كودكان كم توان ذهني مقطع ابتدايي بودند كه پس از برگزاري پيش آزمون، در دو گروه الگودهي ويديويي و خود الگودهي ويديويي قرار گرفتند. گروه هاي آزمايشي در 10 جلسه مداخله شركت كردند. در ابتداي تمام جلسات، گروه الگودهي ويديويي، يك نوار ويديويي از يك فرد ماهر و گروه خود الگودهي ويديويي، نوار ويديويي اجراي خود را تماشا كردند و سپس به تمرين فيزيكي مهارت مي-پرداختند. از آزمون پرتاب آزاد بسكتبال 15 كوششي با روش امتياز-گذاري ايفرد (1966) براي ثبت عملكرد شركت كنندگان استفاده شد. نتايج: نتايج آزمون تحليل واريانس در اندازه هاي تكراري، نشان دهنده سودمندي دو روش الگودهي فرد ماهر و خود الگودهي ويديويي است و بين عملكرد دو گروه در اكتساب مهارت پرتاب آزاد بسكتبال تفاوت معناداري وجود ندارد (05/0 > p)؛ با اين حال در تمام جلسات تمريني، اجراي گروه خود الگودهي ويديويي باثبات تر و بهتر بود. نتيجه گيري: يافته هاي تحقيق نشان مي دهد كه الگودهي ويديويي، يك مداخله سودمند براي آموزش مهارت ورزشي به كودكان كم توان ذهني است.