تاثير تمرينات هوازي بر ظرفيت هاي عملكردي و درصد چربي بدن در زنان مبتلا به مولتيپل اسكلروز متوسط

The effect of aerobic training on functional capacity and percent body fat in women with moderate multiple sclerosis

چكيده زمينه و هدف: مولتيپل اسكلروز يك بيماري مزمن دميليناسيون سيستم اعصاب مركزي است كه موجب تخريب ميلين (مغز و نخاع) مي‎شود. بنابراين، هدف از پژوهش حاضر، مطالعه تاثير تمرين هوازي بر ظرفيت‎هاي عملكردي و درصد چربي بدن بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروز بود. مواد و روش‎ها: در اين مطالعه مداخله‎اي، تعداد 15 نفر (22/8±68/33 سال) از زنان مبتلا به مولتيپل اسكلروز با EDSS كمتر از 4 به طور تصادفي به دو گروه كنترل (7 نفر) و مداخله (8 نفر) تقسيم شدند. در گروه مداخله فعاليت هوازي به مدت 8 هفته، سه روز در هفته، هر روز 40-20 دقيقه و با شدت 80-60 درصد حداكثر ضربان قلب روي نوارگردان به طول انجاميد. برخي از ظرفيت‎هاي عملكردي بيماران شامل سرعت راه رفتن، استقامت راه رفتن، تعادل و حداكثر اكسيژن مصرفي و هم‎چنين درصد چربي بدن قبل و بعد از هشت هفته تمرين در هر دو گروه اندازه‎گيري شد. يافته‎ها: نتايج نشان دادند كه 8 هفته تمرين هوازي موجب افزايش معني‎دار استقامت راه رفتن، سرعت راه رفتن، تعادل و حداكثر اكسيژن مصرفي در گروه مداخله مي‎شود(001/0 > p)، در حالي كه اين عوامل در گروه كنترل به طور معني‎داري كاهش يافت(05/0 > p). علاوه بر اين، بعد تمرينات، درصد چربي بدن در گروه مداخله كاهش معني‎دار نشان داد(005/0p=) و در مقابل، اين شاخص در گروه كنترل به طور معني‎داري افزايش يافت(002/0p=). نتيجه‎گيري: با توجه به يافته‎هاي اين پژوهش مي‎توان بيان كرد كه تمرينات ورزشي هوازي مي‎تواند منجر به بهبود ظرفيت‎هاي عملكردي بيماران مبتلا به مولتيپل اسكلروز شود و هم‎چنين ميزان درصد چربي بدن افراد مبتلا را كاهش دهد. واژگان كليدي: تمرينات هوازي، ظرفيت‎هاي عملكردي، مولتيپل اسكلروز، زنان

Abstract Background: Multiple sclerosis is a chronic disease of the central nervous system which leads to myelin destruction. The aim of this study was to examine the effect of aerobic training on functional capacity and percent body fat in women with moderate multiple sclerosis. Materials and Methods: In this clinical trial, 15 women with multiple sclerosis (aged 33.68±8.22 years) with EDSS < 4 were randomly divided into experimental (n=8) and control (n=7) groups. An aerobic program prolonged for 8 weeks, 3 days/week, 20-40 minutes/day, with 60-80% of HRmax was run in the experimental group. Some functional capacities, such as speed running, walking endurance, balance, and VO2 Max, as well as BF% were measured before and after the training program in both groups. Results: The results showed that aerobic training led to significant increases in walking endurance, walking speed, balance, and VO2max (p < 0.001). These indices, however, decreased significantly in the control group (p < 0.05). Additionally, after the training program, percent body fat decreased significantly in the experimental group (p=0.005), but it increased significantly in control group (p=0.002). Conclusion: Considering the findings of this study, it can be stated that aerobic training can improve functional capacity and decrease percent body fat in multiple sclerosis patients. Keywords: Aerobic training, Functional capacity, Multiple sclerosis, Women