ارزيابي عملكرد الگوريتم شناسايي بدون بعدبراي سامانه ستاره ياب نصير 1 در حضور خطاهاي سيستمي با استفاده از روش مونت- كارلو

Performance Analysis of Nasir 1 Star Tracker in the Presence of Systematic Errors using Monte-Carlo Method

الگوريتم شناسايی بدون بعد يكی از الگوريتم های شناسايی الگوی ستاره جديد است كه تا به اكنون تحليل خطای جامع به منظور بررسی مقاومت الگوريتم در مقابل مجموع خطاهای سيستمی بر روی آن صورت نگرفته است؛ به همين دليل عليرغم امتيازات منحصر به فرد آن مانند عدم وابستگی به تغيير فاصله كانونی و جا به جايی مركز نوری تصوير، كاربردهای عملياتی آن همچنان محدود مانده است. در پژوهش حاضر با در نظر گرفتن تاثير مجموع خطاهای سيستمی به صورت جا به جايی مختصات نقاط روشن در صفحه تصوير، مقاومت الگوريتم بدون بعد بررسی شده است. نتايج نشان می دهد كه الگوريتم بدون بعد در مقابل مقدار متعارف 1/0 پيكسل به عنوان دقت تعيين محل نقاط روشن در صفحه تصوير، مقاوم نبوده و جوابگوی نيازهای عملياتی سامانه ستاره ياب نصير 1 نمی باشد. در نتيجه با اعمال اصلاحاتی به الگوريتم مذكور، عملكرد آن در حضور خطاهای مشابه بهبود يافته است.

Non-Dimensional star pattern recognition is a novel algorithm which an overall system error analysis in order to determine its robustness is not performed for it so far. Although the mentioned algorithm is independent of Focal length and optical offset variations, its operational usage is still bounded. In this research, algorithm’s robustness is determined using an overall error effect of bright point coordinate variations. The results demonstrate that the non-dimensional algorithm performance is pretty fragile in the presence of a common 0.1 pixel error, which makes the algorithm unable to perform onboard Nasir 1 star tracker. Eventually the algorithm was modified and the results show great improvements.