اثربخشي بازي درماني گروهي با رويكرد شناختي- رفتاري در اصلاح ناسازگاري اجتماعي نوجوانان دختر كم توان ذهني

Effectiveness of Group Play Therapy with Cognitive Behavioral Approach on Reforming the Social Maladjustment of Girl Adolescents with Intellectual Disabilities

هدف: هدف پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي بازي درماني گروهي با رويكرد شناختي-رفتاري در اصلاح ناسازگاري اجتماعي نوجوانان دختر كم توان ذهني مي باشد. روش: پژوهش حاضر، مطالعه اي نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون و همراه با گروه كنترل و آزمايش مي باشد. جامعه آماري پژوهش، شامل نوجوانان كم توان ذهني (15-13ساله) در حال تحصيل در مدارس استثنايي شهرستان همدان بودند؛ از اين تعداد، 16 نفر كه نمره آنان بالاتر از انحراف ميانگين آزمون راتر بود از طريق همتاسازي، در دو گروه 8 نفره آزمايش و كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايش 11 جلسه بازي درماني با رويكرد شناختي-رفتاري دريافت و گروه كنترل در ليست انتظار قرار گرفت. هم چنين گروه آزمايش به مدّت سه ماه پس از آخرين جلسه، پيگيري شد. ابزار گردآوري داده هاي پژوهش، پرسشنامه رفتاري راتر و گروه سنجي بود. يافته ها: تحليل يافته ها مبتني بر آمار توصيفي، تحليل كوواريانس و آزمون t براي گروه هاي مستقل نشان داد كه بازي درماني با رويكرد شناختي-رفتاري باعث كاهش ناسازگاري اجتماعي نوجوانان كم توان ذهني و افزايش تعاملات اجتماعي آنان شده است. نتيجه گيري: مهم ترين نتايج اين پژوهش، موثر بودن بازي درماني گروهي در اصلاح ناسازگاري اجتماعي و اثربخشي استفاده از رويكرد شناختي-رفتاري براي نوجوانان كم توان ذهني مي باشد. از اين رو مي توان ادعا نمود روش بازي درماني گروهي با رويكرد شناختي-رفتاري، در كاهش ناسازگاري اجتماعي نوجوانان كم توان ذهني اثربخش بوده-است.