تاثير تمرين متغير و ثابت بر عملكرد، يادداري و انتقال مهارت پرتاب دارت كودكان كم توان ذهني

Effects of Constant and Variable Practice on the Retention and Transfer of Dart Throwing Skill in Menteally-Retarded Children

هدف: هدف اين تحقيق، بررسي اثر تمرين ثابت و متغير بر عملكرد، يادداري و انتقال مهارت حركتي در افراد كم توان ذهني است. روش: در اين مطالعه شبه تجربي، 23 نفر از پسران 8 تا 12 ساله كم توان ذهني بر اساس هوش بهر 70 - 50 به صورت تصادفي انتخاب شده و پس از يك جلسه تمرين و پيش آزمون، بر اساس امتياز به دست آمده، سن و بهره هوشي در دو گروه (هر گروه براي يك نوع تمرين) همسان قرار گرفتند. اين افراد به مدت 3 جلسه و هر جلسه، 40 پرتاب را تمرين كردند. داده-ها با استفاده از تحليل واريانس دو طرفه با اندازه گيري مكرر تحليل گرديد. يافته ها: يافته ها در مرحله يادداري نشان داد كه هر دو گروه در پرتاب ها دقت خود را افزايش دادند و در اثر تمرين تغييرپذيري پرتاب ها كاهش يافت. پي وليو به ترتيب 044/0 و 07/0 است. در مرحله انتقال نشان داده شد كه گروه تمرين ثابت قادر به انتقال مهارت خود به شرايط جديد نبود ولي گروه تمرين متغير در انتقال مهارت خود به شرايط جديد موفق بود. همچنين گروه تمرين متغير نسبت به گروه تمرين ثابت داراي تغييرپذيري كمتر ( 006/0 > P) و دقت ( 02/0 > P) بيشتري بود. نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي اين تحقيق، گروه تمرين متغير قادر به يادداري و انتقال مهارت به شرايط جديد بود كه اصول مربوط به طرحواره اشميت در افراد كم توان ذهني نيز مورد تاييد قرار مي گيرد.