مدلسازي فرايند يك روش نوين پيشنهادي ساده به‌منظور كسب انرژي از امواج دريا

امروزه به علت محدوديت‌هايي در توليد و مصرف انرژي بشر به سوي استفاده از منابع تجديد پذير انرژي كشانده شده است. يكي از اين منابع مهم انرژي، امواج درياست كه محققين را به خود جلب نموده است. يكي از اين روشهاي كسب انرژي، استفاده از دستگاه‌هايي است كه بر روي آب شناور مي‌باشند و با حركت امواج مقداري از انرژي آنها را جذب كرده و به انرژي جنبشي تبديل كرده و اين نوع انرژي را توسط ژنراتور هاي خطي به انرژي الكتريكي تبديل مي‌كنند. در اين تحقيق، اين نوع مكانيزم را با يك مكانيزم پيشنهادي توسط محققين حاضر مورد بررسي قرار داده‌ايم. اين روش پيشنهادي شامل مكانيزم ساده‌اي است كه در آن مسير حركت شناور يك مسير دايره‌اي شكل است و شناور، انرژي جنبشي خود را به صورت گشتاور به مولد انتقال مي‌دهد. نتايج اين تحقيق معرف آن است كه در يك مدت مشخص، مسير طي شده توسط شناور در مكانيزم پيشنهادي، در مقايسه با مكانيزم مقايسه‌شونده، بيشتر است و اين امر منجر به بدست آوردن انرژي جنبشي بيشتري مي‌گردد. براي مدل‌سازي اين مكانيزم، معادلات حركت و انرژي اين فرايند بدست آورده شده و طبق يك سري از فرضيات و شرايط مرزي حاكم بر فرايند حل گرديده است. نتايج، معرف آن است كه روش پيشنهادي نسبت به روش مورد مقايسه مي‌تواند از لحاظ نظري حدود 37 درصد انرژي بيشتري را از امواج دريا دريافت نمايد و همچنين بازدهي آن تا حدود 17 درصد قابل افزايش است. مزاياي ديگر اين روش، مكانيزم ساده آن و قطعاتي است كه نياز به فناوري بالايي براي توليد آن نمي‌باشد.