علم امام در انديشه علماي معاصر حوزه اصفهان

Imam’s Knowledge in the Views of Contemporary Scholars of Isfahan Seminary School

مقاله حاضر با بررسي ديدگاه‌هاي عالمان سده اخير حوزه علميه اصفهان در مسيله علم امام، تلاش دارد تا ديدگاه‌هاي جريان‌هاي فكري اين حوزه را در اين زمينه به تصوير بكشد. در اين مقاله ضمن اشاره به استدلال‌ها و تبيين‌هاي علماي اين دوره اصفهان، سه جريان فكري معرفي مي‌شوند: 1. جريان فلسفي و عرفاني‌اي كه علم امام را مطلق و فعلي دانسته و به عموميت آن معتقدند؛ 2. جريان حديثي‌اي كه علم امام را مشروط مي‌داند، اما به عموميت آن باور دارد؛ 3. جريان كلامي‌اي كه علم امام را مشروط و جزيي مي‌شمارد. از جمله بزرگان جريان اول مي‌توان به سيد علي آقا نجف‌آبادي و شاگردانش سيد علي علامه فاني، بانو امين و سيد حسن مدرس اشاره كرد. از بزرگان جريان دوم مي‌توان از شيخ محمدتقي نجفي مسجدشاهي و ميرزا يحيي بيدآبادي نام برد. سيد عبدالحسين طيّب، عطا الله اشرفي اصفهاني و سيد محمدجواد غروي اصفهاني از بزرگان جريان سوّم به‌شمار مي‌آيند.