بررسي اپيدميولوژيك تصادفات ترافيكي عابران پياده در ايران

Epidemiological Study of Pedestrian Traffic Accident in Iran

عابران پياده با آنكه هي چگونه ارتباطي با وسايل نقليه موتوري ندارند، اما درصد قابل توجهي از متوفيان اين حوادث را تشكيل م يدهند. سهم عابران متوفي از كل كاربران راه در سا لهاي 1385 تا 1389 ، به طور متوسط حدود 24 درصد گزارش شده است؛ در حال يكه رقم مذكور براي بسياري از كشورهاي توسعه يافته، نزديك به نصف اين مقدار بوده است. بر همين اساس، در تحقيق پيش رو، به بررسي خصوصيات تصادفات ترافيكي عابران پياده، با استفاده از ابزار اپيدميولوژيكي ميزان، اقدام شد. با استفاده از اين ابزار انداز هگيري، مشخص شد كه ميزان بروز مرگ و مير عابران پياده در سا لهاي اخير روند كاهشي در پيش گرفته و از عدد 9 به حدود 7 نفر در هر صد هزار نفر رسيده است. علاوه بر اين، در هنگام وقوع حادثه ترافيكي، عابران پياده نسبت به ساير كاربران راه، صدمات منجر به فوت بيشتري را متحمل م يشوند. در اين بين، سالمندان نسبت به ساير گرو ههاي سني در معرض خطر فوت بيشتري قرار داشته و درصد بسياري از آنها نيز در بيمارستان فوت م يشوند.

While pedestrian have no relation to motorized vehicle, but they are in more considerable fatalities. 24% of fatalities is allocated to pedestrian during 2007 to 2011 in Iran meanwhile this percent in developed countries was half. In the present study, pedestrian traffic accident features by epidemiological instrument was analyzed. By using this measuring tool, it was cleared that pedestrian death rate was decreased in recent years and from 9 individual reached to 7 per 100000. In addition, in accident occurring, pedestrian bore up more fatalities than other road users. Among them, old pedestrian had more fatalities and percentage.