تطابق عوالم تكويني با عوالم انساني

A Study of Correspondence between Ontological and Human Worlds

يكي از مباحث مهمي كه از ديرباز و از دوران باستان در حكمت الهي و فلسفه و عرفان اسلامي مورد توجه متفكران، فلاسفه و عرفا بوده است، تطابق عوالم تكويني با عوالم انساني و يا به عبارتي انطباق عالم اكبر و عالم اصغر و به تعبير ديگر عالم تكوين و عالم تشريع، و سرانجام تطبيق انسان كلي با هستي است. اين مساله در فرازهاي مختلف دعاي سحر آمده و مفسران معاصر در شرح اين دعا به اين موضوع اشاراتي كرده‌اند. نگارنده سعي كرده تا اين مساله را با نگاهي نو مورد بحث قرار دهد و نتايج حاصل از اين مباحث را نقد و بررسي و تحليل كند، و توجيه عقلي نظريه همبستگي علم ازلي الهي را با هستي و آفرينش بيان كرده و برداشت خود را از آن ارايه دهد.

One of the important philosophical and mystical problems which is considered by Islamic philosophers and Gnostics is the correspondence between ontological worlds and human domains, in other words, the question whether there is a kind of correspondence between the universal man and the universe and between macrocosm and microcosm. This subject has been discussed in detail in Mohammad Qasim Khalkhali’s book named "Exposition of Du’ae Sahar", which is the most complete interpretation of this Du’a. The author of this article attempts to consider this doctrine from a new point of view.