رابطه بين مولفه هاي همدلي با شادكامي در جمعيت دانشجويي

Relationship between Empathy Elements and Happiness in University Student

پژوهش حاضر با هدف تعيين ارتباط بين مولفه هاي همدلي و شادكامي انجام شد. با استفاده از روش نمونه برداري طبقه اي- تصادفي 375 نفر دانشجو(200 نفر مونث و 175 نفر مذكر) از دانشگاه هاي شهر ملاير انتخاب و سپس شاخص واكنش هاي بين فردي(ديويس،1983و1994) و پرسشنامه شادكامي آكسفورد (هيلز و آرگايل،2002) را تكميل كردند. نتايج نشان داد كه بين همدلي و شادكامي رابطه معناداري وجود دارد (05/0 > p). همچنين بين شادكامي و خرده مقياس هاي اتخاذ چشم انداز، تخيل و توجه همدلانه رابطه معناداري وجود داشت (05/0 > p). در حاليكه بين شادكامي و پريشاني شخصي رابطه معناداري مشاهده نشد. از طرفي بين ميانگين دختران و پسران در مقياس هاي اتخاذ چشم انداز، توجه همدلانه و پريشاني شخصي تفاوت معنا داري مشاهده شد(05/0 > p). در ضمن در ميانگين دختران و پسران در مقياس تخيل تفاوت معناداري مشاهده نشد(05/0 < p).

The aim of present survey was to study the relationship between empathy and happiness. 375 university students (200 female and 175 male student) were selected through random - stratified sampling from among university students in Malayer city and they all filled in the Interpersonal Reactivity Index (Davis,1983,1994) and the Oxford Happiness Questionnaire (Hills & Argyle, 2002). The results showed that there was a meaningful relationship between happiness and empathy (p < 0/05). Also, there was a meaningful relationship between happiness and perspective-taking, fantasy and empathy concern subscales (p < 0/05). However, no meaningful relationship was observed between happiness and personal distress. On the other hand, a meaningful differences were observed among girls and boys in perspective-taking, empathy concern and personal distress subscales (p < 0/05).