فلسفه كاربردي و ميان رشتگي

Applied Philosophy and Interdisciplinarity

مروزه كاربردي كردن دانش به رويكرد غالب در سياست‌گذاري آموزش عالي تبديل شده است. در اين ميان، كاربردي كردن علوم نظري از دشواري و پيچيدگي خاصي برخوردار است، زيرا تقسيم‌بندي علوم به نظري و كاربردي، اين دو را در برابر يكديگر قرار مي‌دهد. با اين حال مدت‌هاست علومي همچون فيزيك، شيمي و رياضيات، كه از علوم پايه محسوب مي‌شوند، به كاربردي و نظري تقسيم شده و در موسسه‌هاي آموزش عالي نيز به صورت رشته‌هاي مجزا ارايه مي‌شوند. در اين ميان تقسيم فلسفه به نظري و كاربردي، چندان مورد توجه قرار نگرفته است. اصطلاح فلسفه كاربردي اگرچه توسط برخي محققان به كار رفته و انجمن‌هايي نيز با اين نام شكل گرفته است، اما به جريان تعريف شده‌اي در نظام آموزش عالي تبديل نشده است. در اين مقاله با اشاره به تفاوت مفهوم فلسفه كاربردي با آنچه در گذشته از آن به حكمت عملي تعبير مي‌شده است، ميان‌رشته‌گي، به عنوان رهيافتي مناسب براي كاربردي كردن فلسفه در شاخه هاي مختلف فلسفي، معرفي و به گونه‌هاي مختلف كاربردي شدن فلسفه با توجه به تنوع ميان‌رشتگي اشاره مي شود.