رويكرد بين‌رشته اي به سلامت اجتماعي مطالعه نقش‌پيش بين فردگرايي ـ جمع گرايي

Interdisciplinary Approach to Social Health: The Predictive Role of the Individualism-Collectivism

تبيين مسايل اجتماعي، به دليل پيچيدگي و زواياي بسيار آن، مستلزم رويكردي بين‌رشته اي و يكپارچه‌نگر است. از اين رو بررسي الگوهاي فرهنگي، متضمن تلفيق رويكردهاي روان‌شناختي و جامعه‌شناختي است. الگوهاي فرهنگي فردگرايي ـ جمع گرايي تعيين‌كننده نوع ارتباط فرد با جامعه و ميزان مشاركت در فعاليت هاي اجتماعي به شمار مي روند كه به تبع آن سطوح متفاوتي از سلامت اجتماعي را رقم مي زنند. هدف از مطالعه حاضر بررسي نقش پيش‌بين فردگرايي ـ جمع‌گرايي افقي و عمودي در سلامت اجتماعي دانشجويان است. در يك مطالعه توصيفي از نوع همبستگي، 300 دانشجو (شامل 159 دختر و 141 پسر) با ميانگين سني 83/28 و انحراف استاندارد 8/6 با روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند و توسط پرسش‌نامه سلامت اجتماعي (كيزز و شاپيرو، 2004) و مقياس فردگرايي ـ جمع‌گرايي (تريانديس و همكاران، 1988) مورد ارزيابي قرار گرفتند. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي ضريب همبستگي و تحليل رگرسيون استفاده شد. نتايج تحليل رگرسيون گام‌به‌گام نشان داد كه جمع‌گرايي عمودي و فردگرايي افقي پيش‌بيني كننده سلامت اجتماعي‌ست. دلالت هاي يافته ها مورد بحث و بررسي قرار گرفت.