راهبرد سرمايه‌گذاري مبتني بر ريسك غيرسيستماتيك و ساختار مالكيت

Investment Strategy Based on Idiosyncratic Risk & Ownership Structure

چكيده هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير ساختار مالكيت شركت‌ها بر بازده ناشي از راهبرد سرمايه‌گذاري مبتني بر ريسك غيرسيستماتيك است. براي اين منظور نمونه‌اي متشكل از 270 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌هاي 1378 تا 1389 مورد بررسي قرار گرفته است. جهت آزمون رابطه متغيرهاي اخير، از رويكرد تحليل پرتفوي مبتني بر طبقه‌بندي دوگانه استفاده مي‌گردد. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد بر خلاف آنچه انتظار مي‌رفت، با افزايش سهم مالكيت نهادي در ساختار مالكيت شركت‌ها، بازده ناشي از راهبرد سرمايه‌گذاري مبتني بر ريسك غيرسيستماتيك، تقويت مي‌گردد. بر اين اساس احتمالاً ميزان مالكيت نهادي در بورس اوراق بهادار تهران شاخص مناسبي براي تنوع‌بخشي پرتفوي و تخصص سرمايه‌گذاران نمي‌باشد و يا در غير اين‌صورت، نحوه اثرگذاري آن را بايد در مضاميني غير از تنوع‌بخشي پرتفوي و تخصص سرمايه‌گذاران جست وجو نمود.

Abstract The purpose of this research is investigation of firmsʹ ownership structure on return of investment strategy based on idiosyncratic risk. So, a sample composed of 270 listed companies in Tehran Stock Exchange is examined during 1378 to 1389. Portfolio study approach based on dual sorting is used to test the relation between later variables. The results show that against what was expected, higher institutional ownership in ownership structure amplifies return of investment strategy based on idiosyncratic risk. It seems that probably either institutional ownership in Tehran Stock Exchange is not accurate proxy for portfolio diversification and investors expertise or its effect should be explore in factors other than portfolio diversification and investors expertise. Keywords: Ownership Structure; Idiosyncratic Risk; Diversification; Investors Expertise