ناكامي ‏هاي سياسي، اجتماعي انسان معاصر در شعر مهدي اخوان‏ ثالث و عبدالوهاب البياتي

The Effect of Social and Political Failures of Contemporary Human Being on the Poems of Mahdi Akhawan Sales and Abdul Wahab Bayati

اين بررسي كوششي است براي پاسخ به اين پرسش‏ ها كه؛ اندوه فكري و فلسفي حاكم بر فضاي شعري اخوان و البياتي، تا چه اندازه متاثّر از شكست در عرصه ‏هاي سياسي - اجتماعي، بوده ‏است؟ همچنين، همانندي ‏ها و تفاوت‏هاي آن‏ها در مضمون و تكنيكِ بازگفتِ تجربه ‏هاي ناخوشايند تازه انسان معاصر، چگونه در سروده‏ هايشان تجلّي يافته‏ است؟ در همين راستا پژوهش به شيوه‏اي توصيفي - تحليلي، به بررسي پاره‏ اي از اشعار دو شاعر و پيشينه شكل‏گيري ياس حاكم بر نگاه آن‏ها پرداخته‏ است. نتايج بررسي بيانگر اين مطلب است كه؛ انديشه حزن و شكست فلسفي حاضر در اشعار اخوان‏ ثالث و البياتي، بيشتر از هر چيز، مولود هزيمت در عرصه مبارزه براي بنيان نهادن دنيايي بهتر در ميهن است. همچنين، هر دو شاعر با تاليف عناصر فرهنگ عوام و اسطوره‏اي به نيكي توانسته‏ اند، مفاهيم پرتضادّ نوين انسان امروزي را تصوير نمايند. البياتي با كاربرد تكنيك نقاب و اسطوره ‏هايي فرازماني و اخوان ثالث با برگزيدن زباني حماسي در شعر اعتراضي خود، خشم و ناخشنودي انسان از واقعيت‏ هاي حال و نوميدي نسبت به فردا را انعكاس داده‏ اند