كنوانسيون حفظ و ترويج تنوع بيان‌هاي فرهنگي و رويكرد جمهوري اسلامي ايران و اتحاديه اروپا نسبت به آن

The Convention on the Protection and Promotion of the Diversity of Cultural Expressions and Studying the Approach of EU and Islamic Republic of Iran toward it

در اين مقاله برآنيم زمينه‌هاي تاريخي و نظري شكل‌گيري مرجعيت جديد فرهنگ بر اساس تنوع و تكثر را بشناسيم و نشان دهيم كه ‌در سطح جهان اين مرجعيت مبناي توسعه انساني و پايدار شمرده مي‌شود. دوم، مي‌كوشيم به بررسي چرايي رويكرد جمهوري اسلامي ايران و اتحاديه اروپا نسبت به كنوانسيون حفظ و ترويج تنوع بيان‌هاي فرهنگي به‌عنوان دو مجموعه با رويكرد اعلاني يكسان در ابتدا و رويكرد عملي متفاوت در ادامه بپردازيم. با اين هدف، به شيوه مطالعه اسنادي و به منظور آزمون فرضيه پژوهش، به بررسي مرجعيت رسمي سياست‌گذاري فرهنگي ايران و اروپا پرداخته‌ايم. يافته‌هاي پژوهش نشان داد: رويكرد جزر و مدي و متناقض ايران ناشي از عدم اجماع در مرجعيت سياست‌گذاري فرهنگي و رويكرد موافق و پوياي اروپا، ناشي از همسويي مرجعيت سياست‌گذاري فرهنگي اتحاديه اروپا و كنوانسيون است.