اهميت ادبي درخت آسوري

On the Literary Significance of Drakht-iAsurik

درخت آسوری یك اثر منظوم به زبان پارتی است كه به خط پهلوی تحریر شده است. این اثر به دلایلی چند از مهم‌ترین آثار ادبی ایران در دورۀ میانه محسوب می‌‌شود. گذشته از این كه تحقیقات روش‌‌مند وزن‌‌شناختی ایرانی میانه با آن شروع شد، خود اثر نمودار انواع گوناگونی از تجربیات ادبی در دورۀ میانه است؛ تجربیاتی كه در شعر فارسی به‌ویژه در قصاید سخنوران پارسی‌‌گوی پس از اسلام نیز دیگربار مجال ظهور یافت. در این گفتار عناصر مهم ادبی در درخت آسوری شامل مناظره، مفاخره، لغز، تمثیل حیوانی (فابل)، شریطه و آرایه‌‌های ادبی موجود در آن مورد نقد و بررسی قرار می‌‌گیرد.

Drakht-iAsurik (the Babylonian Tree) is a poetic work in the Parthian language, written in Pahlavi script. Due to several reasons, this work is considered as one of the most important Iranian literary works in the Middle Period. Despite the fact that the methodical studies of the structure of Middle Iranian poetic compositions began along with this work, this text, by itself, represents various literary experiences in the Middle Period; experiences that found the opportunity to manifest themselves once again in post-Islamic Persian poetry, particularly in Persian poets’ Qasidas. This article reviews and investigates the important literary features in Drakht-iAsurik, including strife poem (munadhareh), boasting poem (mufakhareh), enigma, fable, envoy (sharitah) and the figures of speech used in it.