بررسي و تحليل شخصيّت صوفي در مثنوي

Character Analysis of Sufi in Masnavi

واژه صوفي، يكي از واژه هاي كليدي و قابل اهمّيّت در مثنوي است. مولانا در هر سخني از ديدگاهِ صوفيانه بركنار نيست. گاه گاه عرفان را با تصوف درمي آميزد. بايد با ژرف نگري، گفتارِ نابِ عارفانه او را پيدا كرد. مولانا در مثنوي «روان شناسي صوفيانه» را طرح مي كند امّا نه برحسب طرح هاي نظام مند موجود در كتاب هاي درسي كلاسيك؛ از اين رو، پژوهنده آثارش، خود، بايد چارچوبي فراهم آورد كه در درون آن، اين تعاليم را بتوان مورد بررسي قرار داد. اين مقاله با شيوه تحليلي- توصيفي چهره صوفي را در مثنوي مي نماياند و در پايان صوفي حقيقي را از صوفي نمايان متمايز مي سازد.

Sufi is one of the most important keywords in Masnavi. Every Mowlana`s words come from his mystical pint of view. He sometimes mixes mysticism with Sufism. Finding his pure thought requires having a deep insight. In Masnavi, he proposes "mystical psychology" but not according to systematic paradigms of classic books, so the researcher of his works should provide a framework within which these teachings can be examined. This paper, with the help of analysis – descriptive method, reveals the figure of Sufi and distinguishes real Sufi from false one.