تك فرزندي، مصداق سو استفاده از حقّ

Having Only One Child, an Instance of Abuse of ‎Right

فرزندآوري حقّي از حقوق زوجين است، حقّي كه مي توانند آن را استيفا يا ‏اسقاط كنند. حال اگر زوجين از حق فرزند آوري خود استفاده كرده و تنها يك ‏فرزند به دنيا بياورند، آيا استيفاي حق آنان، نوعي سو استفاده از حق، محسوب نمي ‏شود؟ آيا مي توان پذيرفت كه والدين، «حس پدر بودن و مادر بودن» خود را ارضا ‏كنند اما «حس همدل داشتن» كودك همواره و در تمام زندگي او ارضا نشده باقي ‏بماند؟ از «نگاه كودك» به اين پرسش چه پاسخي مي توان داد؟‏

Having (a) child (ren) is one of the coupleʹs rights, a ‎right that they can demand it or not. If couples use their ‎childbearing right and bring only one child, is using of right ‎this way, an instance of abuse of right or not? Is it admitted ‎that the parents satisfy their will of being a father or mother, ‎while the feelings of child in having a sympathetic partner in ‎his (her) life will not be satisfied? From the child´s point of ‎view, what would be the answer to this question?‎