تخصيص فركانس در مدار ثابت زمين در نظام حقوق بين الملل فضا

Frequency Allocation in the Geostationary Orbit in International Space Law

در عرصه هاي مخابراتي، استفاده از منابع طيف/مدار در مدار ثابت زمين به دليل محدوديت هاي خاص اين مدار همواره چالش برانگيز بوده است.چالش ها هم به دليل ظرفيت محدود اين مدار و هم به علت ويژگي هاي منحصر به فرد اين مدار در استفاده از آن براي مقاصد ارتباطات راه دور است.مقاله حاضر ضمن معرفي رژيم هاي فعلي تخصيص فركانس در مدار ثابت زمين (رژيم مبتني بر قاعده هر كس زودتر آمد زودتر بهره مند مي شود و رژيم مبتني بر قاعده برنام ه ريزي قياس ي)نقاط قوت و ضعف شيوه هاي رايج در اين عرصه را بررسي نموده جايگاه كشورهاي در حال توسعه را در روند تكامل و قانونمند سازي استفاده از منابع طيف/مدار روشن مي سازد.

In the geostationary, The use of orbit/spectrum resources through international telecommunication policies have always been challenging. Such challenges are in the result of some existing limitations in both the GSO capacity and its unique features in telecommunication fields. This article will clarify the privileges and deficiencies of the current and main regimes (i.e. A First come first served and A Priori planning) in frequency allocation in geostationary orbit, and discuss role of the developing countries to enact in the geostationary orbit.