بررسي ظرفيت هاي ارتباطي نقاشي ديواري (مقايسه نظام ارتباطي نقاشي ديواري با نقاشي سه پايه اي)

آثار هنري پيام هاي كانوني، ويژه و عميق انسان را منتقل مي كنند و اغلب از مكنونات قلبي، باورها و اعتقادات او سرچشمه مي گيرند. در ميان آثار تجسمي، نقاشي ديواري به دليل نحوه ارايه اثر و چگونگي مواجهه با مخاطب داراي ساختار ارتباطي ويژه اي است. از سوي ديگر روند توليد اين آثار در دوران معاصر علاوه بر برخورداري از فناوري هاي نوين و فرآيندهاي علمي و دانشي، مبتني بر تجربه تاريخي و قرن ها مهارت اندوزي بشر در استفاده از اين هنر است. اين ساختار ارتباطي در اثر تجربه در ديوار نگاري و تاثير بخشي قابل توجه آن، در تبليغات محيطي و ساير هنرهاي شهري نيز به كار گرفته شده است. شناخت و تعريف ساز وكار ارتباطي آثار ديواري در مقايسه با نقاشي سه پايه اي، بهتر و جامع تر ميسر مي شود. در مقايسه نحوه ارتباط اين دو گونه نقاشي و بررسي جامعه مخاطبشان، رفتار ارتباطي آنها قابل تشخيص و تمايز بوده و اين تفاوت مي تواند به معناي ظرفيت ارتباطي چشمگير ديوار نگاري تلقي شود. اين پژوهش از طريق روش تحليلي توصيفي صورت گرفته است. مقايسه ساز وكار ارتباطي نقاشي ديواري و نقاشي سه پايه اي با هدف شناخت و معرفي ابعاد كيفي ارتباط اثر ديوار نگاري با مخاطب صورت گرفته و مزيت ها، تاثيرات، روندها، خصوصيات و كاركرد هاي ارتباطي آثار نقاشي ديواري، براي استفاده مطلوب از آنها در راستاي انتقال مفاهيم فرهنگي و اجتماعي به جامعه، مورد بررسي و تحليل واقع شده اند.