تاثير تمرين هاي تناوبي با شدت بالا (HIIT) و بي‌تمريني متعاقب آن بر مقادير آديپونكتين پلاسمايي دانشجويان پسر غيرورزشكار

The effect of high intensity interval training and detraining period on plasma level of adiponectin in non-athlete boy students

مقدمه و هدف: آديپونكتين، آديپوسايتوكايني است كه از سلول‌هاي چربي توليد مي‌شود و نشان داده‌اند، ويژگي ضدآترواسكلروزي و ضدالتهابي دارد؛ اما پاسخ آن به تمرين هاي تناوبي شديد و بي تمريني به درستي معلوم نيست. هدف پژوهش حاضر، تاثير ده هفته تمرين تناوبي با شدت بالا (HIIT) و بي‌تمريني متعاقب آن بر مقادير آديپونكتين پلاسمايي دانشجويان پسر غيرورزشكار بود. مواد و روش‌ها: در اين پژوهش نيمه تجربي، 26 نفر از دانشجويان پسر غيرورزشكار به طور تصادفي ساده انتخاب و به دو گروه تجربي و كنترل تقسيم شدند. گروه تجربي در يك برنامه تمريني ده هفته‌اي و هر هفته، سه جلسه، طبق برنامه تمريني با شدت 85 تا 100 درصد HRmax به تمرين پرداختند و پس از آن، آزمودني‌ها چهار هفته بي‌تمريني را تجربه كردند تا آثار بي‌تمريني نيز مطالعه شوند. خون گيري پس از 14 ساعت ناشتايي در مراحل مختلف با شرايط مشابه انجام و مقادير آديپونكتين پلاسمايي با استفاده از كيت آديپونكتين شركت BOSTER آمريكا اندازه‌گيري شد. داده‌ها با استفاده از آزمون كولموگروف-اسميرنف، آناليز واريانس با اندازه‌گيري مكرر و آزمون تعقيبي LSD و آزمون t مستقل در سطح معناداري 05/0?? تحليل شدند. نتايج: يافته‌ها نشان دادند كه ده هفته تمرين تناوبي با شدت بالا(HIIT)، باعث افزايش معنادار مقادير آديپونكتين پلاسمايي و كاهش معنادار BMI و وزن بدن در گروه تجربي نسبت به گروه كنترل شد (000/0=p)؛ درضمن، مشخص شد پس از چهار هفته بي‌تمريني به دليل توقف تمرين، مقادير آديپونكتين پلاسمايي، كاهشي معنادار يافت (000/0=p)؛ در انتهاي پژوهش در گروه كنترل در مقادير وزن بدن، BMI و آديپونكتين پلاسمايي، تغييري معنادار ديده نشد (05/0?p). نتيجه گيري: تمرين تناوبي با شدت بالا به عنوان شيوه تمريني جديد و موثر با افزايش معنادار آديپونكتين-عامل محافظ قلب و عروق- تاثيري پيشگيرانه براي بيماري‌هاي قلبي-عروقي داشته، درحالي كه با توقف تمرين و بي‌تمريني، سازگاري‌هاي مطلوب تمرين ازبين رفته، با كاهش آديپونكتين، افراد در معرض عوامل خطرزاي قلبي-عروقي قرارمي گيرند.