علم در رسانه‌ها؛ بررسي فرايند برساخته‌شدن علم در چارچوب‌هاي رسانه‌اي

Science in the Media; Reconstruction of Science in Media Frames

رسانه‌اي‌شدن علم را مي‌توان فرايند توجه فزاينده رسانه‌ها به علم از سويي و پيش‌بيني ملاك‌هاي رسانه‌اي در علم براي مشروعيت‌بخشي به علم با استفاده از ارتباط ‌عمومي از سوي ديگر تعريف كرد. در اين فرايند سه دسته كنش‌گر اصلي يعني «دانشمندان»، «روزنامه‌نگاران»، و «عموم» نقش دارند و تعاملات بين اين سه دسته در فرايند رسانه‌اي‌شدن منجر به چارچوب‌بندي علم در رسانه‌ها مي‌شود. در اين مقاله با طرح سه پرسش درباره «معناي رسانه‌اي‌شدن علم»، «ويژگي‌هاي كنش‌گران اصلي ارتباطات علم و روابط ميان آنها»، و «چگونگي شكل‌گيري چارچوب‌هاي رسانه‌اي علم در جريان روابط ميان كنش‌گران»، تلاش شده ضمن پاسخ به اين پرسش‌ها، مدلي مفهومي براي تبيين چگونگي چارچوب‌بندي علم در رسانه‌ها ارايه ‌شود.

Medialization of science could be defined as “an increasing media attention to scientific issues and an increasing orientation of science towards the media.” There are three key actors including scientists, journalists and the public which their interactions in this process shape media frames. In this paper we tried to answer three main questions about “meaning of medialization of science”, “characteristics of science communication key actors and their interactions” and “how media frames are reconstructed during the interactions between these key role players.” Finally, we provide a conceptual model to explain how media frames are reconstructed in this process.