بررسي اثر سايتوتوكسيك سيلي‌مارين بر رده سلولي4T1 استخراج شده از تومورهاي پستاني موش BALB/c

The Cytotoxic Effects of Silymarin on the 4T1 Cell Line Derived from BALB/c Mice Mammary Tumors

مقدمه: امروزه افزايش چشمگيري براي شناسايي تركيبات موثر در پيشگيري و درمان بيماري سرطان وجود دارد. سيلي‌مارين تركيب فلاونوييدي مشتق شده از گياه خارمريم است كه به عنوان يك داروي شناخته شده در درمان بيماري‌هاي كبدي مورد استفاده قرار مي‌گيرد و به علت اثرات آنتي‌اكسيداني قوي مورد توجه محققان در درمان بيماري سرطان است. هدف: بررسي اثر سايتوتوكسيك سيلي‌مارين بر رده سلولي4T1 و مقايسه آن با داروي شيمي درماني تاكسول. روش بررسي: سلول‌ها تحت تيمار با غلظت‌هاي مختلف سيلي‌مارين ( µg/ml125، 100، 75، 50، 25) و تاكسول ( nM20، 10، 5، 5/2، 25/1) در فواصل زماني 72، 48، 24 ساعت به طور جداگانه قرار گرفتند. تيمار تركيبي هم به شكل متناظر انجام گرفت. توانايي حيات سلول‌ها با دو روش تريپان بلو وMTT ارزيابي و براي بررسي مورفولوژي هسته، رنگ‌آميزي با هوخست وPI انجام شد. نتايج: سيلي‌مارين و تاكسول به صورت وابسته به دوز و زمان به طور معني‌داري موجب كاهش قابليت حيات سلول‌هاي سرطاني پستان موش شدند. به علاوه تغييرات مورفولوژيك مربوط به آپوپتوز به طور مشابه در هر دو تيمار مشاهده شد. در تيمار تركيبي سيلي‌مارين و تاكسول، سيلي‌مارين باعث افزايش حساسيت سلول‌هاي 4T1 به تاكسول شد. نتيجه‌گيري: در اين مطالعه اثرات سايتوتوكسيك سيلي‌مارين روي سلول‌هاي سرطاني موش قابل مقايسه با داروي تاكسول بود. استفاده همزمان سيلي‌مارين و تاكسول اثرات سيتوتوكسيك تاكسول را افزايش داد.

Background: There is an increasing interest in identifying potent cancer preventive and therapeutic agents. Silymarin is a flavonoids complex extracted from the milk thistle (Silybum marianum L.) seeds. Silymarin was found clinically successful in the treatment of various liver diseases. Silymarin is in the focus of cancer researchers due to its high antioxidant properties. Objective: The present study was aimed to investigate the effect of silymarin on 4T1 cells and compared with taxol. Methods: 4T1 cell line (BALB/c mouse mammary tumors) was cultured in RPMI medium containing FBS 10%. Cells were incubated with 5% CO2 in presence of different concentration of silymarin (25-50-75-100-125 µg/ml), taxol (1.25-2.5-5-10-20 nM) and combination of silymarin and taxol separately for 24, 48 and 72 hours. Cell viability was assessed using trypan blue and MTT staining. The cells morphology was studied using fluorescent dye (Hochest, propidium iodide). Results: Silymarin and taxol showed significant cytotoxic effects on breast cancer cell in a dose and time dependent manner. Condensation and deformation of the nuclei were also observed similarly for both treatments. In combination treatment silymarin enhanced the sensitivity of 4T1 cells to taxol in all doses. Conclusion: The cytotoxic effect of silymarin on mouse mammary tumors was comparable to taxol cytotoxicity. Treatment cells with combination of silymarin and taxol improved the cytotoxic effect of taxol. Keywords: Cytotoxic, Silymarin, Taxol, 4T1 cell line